پروفایل برنامه ریزی و کنترل پروژه

نادر خرمی راد

دوره مجازی یا واقعی؟

خیلی می‌بینم و می‌شنوم که به دوره‌های غیرکلاسی بگن «دوره مجازی». این اصلا درست نیست! «مجازی» یعنی چیزی که واقعی نیست و یه دوره الکترونیکی که بدون حضور تو کلاس برگزار می‌شه کاملا واقعیه.

شاید ماجرا تو معادل کردن نابجای virtual با «مجازی» باشه، که اصلا معادل دقیقی نیست. virtual تو انگلیسی بریتیش فقط به معنی «تقریبا یا عملا معادل چیزی بودنه». مثلا اگه بگیم virtual training course یعنی چیزی که خیلی نزدیک به دوره آموزشیه و اثری معادل اون داره.

این معناییه که تو دیکشنری‌های آکسفورد و کمبریج و حتی دیکشنری‌هایی آمریکایی مثل مریام-وبستر می‌شه دید. با این حال تو بعضی دیکشنری‌های آمریکایی دیگه معنایی کمابیش نزدیک به «مجازی» داره، ولی باز هم نه کاملا: معناش چیزیه که واقعیت نداره، ولی «اثری» نزدیک به واقعیت داره. این در حالیه که کلمه «مجازی» معمولا به چیزی گفته می‌شه که واقعیت نداره و اثرش هم توهمه. تو بعضی فرهنگ‌های فارسی «غیر حقیقی» معنی می‌شه و تو بعضی حتی به عنوان «متضاد حقیقی».

 

در هر حال، وقتی اینترنت و کامپیوتر چیزهای جدیدی بودن می‌شد درک کرد که آدم‌ها اتفاق‌هایی که اون‌جا می‌افته رو غیرحقیقی بدونن، ولی الان دیگه واقعا زشته که بخوایم بهشون بگیم غیرحقیقی یا مجازی. می‌شه به جای ترکیب‌های نادرست «دوره مجازی» و «فضای مجازی» و «واقعیت مجازی» و امثال اون گفت «دوره الکترونیکی» و «فضای اینترنت» و «واقعیت شبیه‌سازی شده».

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)
بخش: متفرقه

دغدغه‌ها و مسایل رایج کنترل پروژه

ممکنه چیزهایی تو شرکتتون باب میلتون نباشه و به این فکر کنین که با تغییر محل کارتون می‌شه حلش کرد. ممکنه چند جا کار کرده باشین و همه جا مشکل خاصی داشته باشین و این سوال براتون مطرح باشه که شاید ایراد از خودتونه. ممکنه فکر کنین حقوقتون از افراد مشابه کمتره. ممکنه...
قطعا سوال‌های خیلی زیادی برای همه وجود داره و متاسفانه دسترسی به این نوع اطلاعات خیلی محدوده. به همین خاطر، و با توجه به بالا بودن تعداد مخاطب‌های سایت، فکر می‌کنم بشه یه نظرسنجی عمومی برگزار کرد و اطلاعاتش رو در اختیار همه گذاشت تا بتونن با استفاده از این اطلاعات تصمیم‌های بهتری تو کارشون بگیرن. قطعا نظرسنجی محرمانه خواهد بود و مشخصات افراد حتی ثبت هم نمی‌شه، چه برسه به اعلام.


چیزهای زیادی برای طرح تو این نظرسنجی به نظرم می‌رسه، مثلا:

  • مدیرم بهم فرصتی برای پیشرفت نمی‌ده و فقط ازم می‌خواد کارهای کاملا روتین انجام بدم
  • معمولا قدر کارهایی که می‌کنم رو نمی‌دونن
  • گاهی کسای دیگه‌ای بابت زحمتی که من کشیدم تشویق می‌شن
  • معمولا ازم انتظارهای غیر واقعی دارن
  • به نظرم مدیران شرکت هیچ اعتقادی به بهبود سیستم‌های مدیریتی ندارن
  • حقوق خالص دریافتی من حدودا انقدره: ...

قطعا من هرچقدر هم خلاقیت به خرج بدم باز هم ممکنه چیزهای زیادی که برای خیلی‌ها دغدغه هست به نظرم نیاد. به همین خاطر تصمیم گرفتم قبل از برگزاری نظرسنجی از همه دعوت کنم که دغدغه‌های ذهنیشون و چیزهایی که فکر می‌کنن دونستنش به تصمیم‌گیری‌هاشون کمک می‌کنه رو اعلام کنن. فکر می‌کنم برای این نظرسنجی حدودا ۱۵ تا ۳۰ سوال کوتاه مناسب باشه، در نتیجه از بین ایده‌ها باید پرطرفدارترین و جالب‌ترین‌ها رو انتخاب کرد.
ایده‌هاتون رو می‌تونین تو این فرم ثبت کنین.


فرم رو بعد از ثبت می‌شه ویرایش کرد؛ چیزهایی که به نظرتون می‌رسه رو همین الان وارد کنین و اگه بعدا چیز جدیدی به ذهنتون رسید دوباره فرم رو باز و مورد رو اضافه‌ کنین.
نتایج تا حدودا پنج روز دیگه جمع‌بندی می‌شن، سیستم نظرسنجی راه میفته و جواب خیلی سوال‌های همیشگیمون رو می‌گیریم.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

droneها در خدمت پروژه‌ها

یکی از کارهایی که قدیم تو پروژه‌هامون با علاقه زیاد انجام می‌دادم عکاسی بود. در کنار عکس‌های معمولی که از روند کار می‌گرفتم، نقطه‌هایی رو هم در خارج محیط پروژه در نظر می‌گرفتم که می‌دونستم تا پایان کار دید خوبی به محصول دارن و مثلا ماهی یه بار از همون نقطه ثابت و با زاویه مشابه عکسی می‌گرفتم. در کنار این‌که چنین چیزی می‌تونه روند پیشرفت رو به شکل جالبی نشون بده، همیشه دلم می‌خواست بتونم با کنار هم گذاشتنشون یه جور فیلم هم درست بکنم که توش محصول پروژه تو کمتر از یک دقیقه از روز اول تا آخر نشون داده بشه و بشه کامل شدنش رو دید. خوب، این ایده زیاد عملی نشد، چون لازمه‌ش اینه که زاویه عکس‌ها دقیقا مثل هم باشه و این در عمل خیلی سخته.

به هر حال، یکی دیگه از کارها این بود که یه نقطه نسبتا بلند پیدا کنم و از اون‌ها عکس‌هایی بگیرم که به همه کارگاه مسلط باشه. این کار خیلی سخت بود، ولی وقت‌هایی که موفق می‌شدم نتیجه واقعا عالی می‌شد.

الان که droneها رایج شدن، اولین چیزی که همیشه به ذهنم می‌رسه اینه که داشتن این‌ها چقدر برای تهیه عکس و فیلم از پروژه‌ها عالیه.

drone در پروژه‌ها

اگه یکی از این موجودات کوچیک داشته باشین راحت می‌تونین چند وقت یه بار بالای کارگاه پروازش بدین و باهاش از وضعیت فیلم و عکس بگیرین. حتی تو مراحل نهایی که پیشرفت بیشتر شده باشه می‌تونین باهاش به فضاهای داخلی هم برین.

نمای یه پروژه که با drone عکس‌برداری شده

محصول این کار می‌تونه ابزار ارتباطی خیلی خوبی بین شما و سایر ذی‌نفعان پروژه باشه و اثر مثبتی روی فضای کاری پروژه بذاره. در کنار اون قطعا از این فیلم‌ها و عکس‌ها به عنوان رزومه کاری شرکت برای مناقصه‌های بعدی هم می‌تونین استفاده کنین.

من الان دیگه تو پروژه‌های ساخت کار نمی‌کنم، ولی اگه می‌کردم تهیه یه drone قطعا از اولویت‌های بالام بود. برای شماهایی که چنین کارهایی دارین از پیشنهادهای خیلی جدی منه. اگه خواستین چنین کاری کنین به دو نکته هم توجه داشته باشین:

  1. کیفیت عکس و فیلم droneها خیلی تنوع داره. مطمئن باشین یه چیزی می‌گیرین که در حد اسباب بازی نیست و می‌شه باهاش کار جدی کرد. گذشته از کیفیت دوربین، بعضی‌هاشون مکانیزم‌های پیشرفته‌ای هم دارن که جهت و موقعیت دوربین رو با وجود جابجایی‌های خود پرنده کمابیش ثابت نگه می‌داره که باعث می‌شه کیفیت فیلم‌ها خیلی بالا بره.
  2. قوانین کشورها در مورد استفاده از drone خیلی با هم فرق داره و معمولا یه محدودیت‌هایی هست. قبل از این‌که این کار رو بکنین مطمئن بشین که مشکلی براتون پیش نمیاد. گذشته از قوانین کلی ایران در این مورد، که متاسفانه ازش خبری ندارم، به فضای اطراف پروژه هم توجه داشته باشین؛ مثلا اگه کنار پروژه‌تون یه محدوده نظامی باشه دیگه فرقی نمی‌کنه قوانین کلی کشور چیه، اگه یه drone نزدیک اون محدوده پرواز بدین خیلی سریع به دردسر می‌افتین.

به روزرسانی مهر ۹۴: تو فرودگاه امام تابلویی هست که محدودیت قانونی مربوط به drone رو توضیح می‌ده. این‌که اگه خیلی کوچیک و در حد اسباب بازی باشه، باید موقع ورود به کشور اعلام بشه، چک می‌کننش و اگه مشکلی نبود اجازه ورود می‌دن. برای درون‌های درست و حسابی باید از قبل مجوز گرفت. اگه احیانا کسی اطلاعات دقیق‌تری در مورد جنبه‌های قانونی درون‌ها داشت لطفا به من خبر بده که اینجا اعلام کنم.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)
بخش: متفرقه
مطالب مرتبط:
< newer older >