پروفایل برنامه ریزی و کنترل پروژه

نادر خرمی راد

آدما قدیم جور دیگه‌ای کار می‌کردن. الان اوضاع فرق می‌کنه. قدیم مهارت‌ها و علوم خیلی محدودتر از الان بودن و شرایطی ایجاد می‌کردن که با شرایط امروز فرق می‌کرد. برای موفقیت باید شرایط رو درک کرد و مطابق اون اصلاح شد.

خیلی خلاصه بگم، آدما قدیم همه فن حریف بودن و این ماجرا امتیاز بوده. الان داریم به سمتی پیش می‌ریم که همه فن حریف بودن نه تنها امتیاز نیست، که نقطه ضعف هم حساب می‌شه.

قدیم “افراد” کارها رو انجام می‌دادن، ولی الان داریم به سمتی می‌ریم که “سیستم‌ها” کار رو انجام بدن. هر سیستم ترکیبیه از عناصر تشکیل دهنده‌ش (افراد) و ارتباط‌هایی که با هم دارن و ویژگی مهمش اینه که عملکرد سیستم خیلی فراتر از مجموع عملکردهای تک تک عناصر تشکیل دهنده‌شه. چرا بیشتره؟ به خاطر این‌که اون عناصر تو شبکه‌ای مناسب چیده شدن و تو ارتباطی که با هم دارن سنتز می‌کنن.

 

الان نیروی کاری مناسب کسیه که کار کاملا خاصی رو (به شکل انتزاعیش) خوب انجام بده و بتونه ارتباط‌های تعریف شده رو هم با عناصر دیگه داشته باشه. تو این حالت هم تخصص‌ها می‌تونن پیشرفت کنن، هم مجموعه‌ها وابسته به افراد نیستن (وابسته به سیستمن و سیستم هم پایداره) و هم این‌که در منابع به شدت صرفه جویی می‌شه. گردآوری مجموعه‌ای غیرسیستمی که بتونه در حد یه مجموعه سیستمیک کار کنه، نیاز به چند برابر منابع (=هزینه) داره و موقعیتش هم همیشه متزلزله، چون اگه چند نفر از منابع کلیدیش ترکش کنن کارکردش کاملا مختل می‌شه و معمولا جانشین کردن اون‌ها هم کار سختیه. این در حالی که تو مجموعه سیستمی اگه تعدادی از منابع ترکش کنن، فقط قسمتی از کارها مختل می‌شه و خیلی راحت می‌شه برای اون‌ها جانشین پیدا کرد.

نوشته (Nader Khorrami Rad)

WBS

دریافت مطالب سایت با ایمیل

بعد از اشتراک، مطالب جدید سایت هر هفته برایتان ایمیل می‌شوند.