پروفایل برنامه ریزی و کنترل پروژه

نادر خرمی راد

از کلمه “مغلطه“‌برای منظوری می‌خوام استفاده کنم که معمولا بهش “سفسطه” می‌گن. خوشم نمیاد از “سفسطه” استفاده کنم، چون اصولا کلمه‌ایه که به خاطر غرض ورزی افلاطون و بعد از اون پشتیبانی کورکورانه یا شاید هم غیر کورکورانه فیلسوف‌های دیگه، از جمله فیلسوف‌های به اصطلاح اسلامی (که خیلی‌ها اعتقاد دارن باید” فیلسوف‌های ایرانی” نامیده بشن) به وجود اومده.

[سفسطه از ریشه گویش عربی سوفیست (sophist) که اسم گروهی از فیلسوف‌های برجسته پیش از سقراطی مخالف با افلاطون بودن، هست]

بگذریم. بحث یکی از ارکان کارهای مدیریتیه. توی هر بحثی معمولا کس یا کسانی وجود دارن که به نوعی در موضع ضعف قرار گرفتن و سعی می‌کنن با مغلطه جلوی تسلیم شدن خودشون رو بگیرن. یکی از رایج‌ترین راه‌های مغلطه، اینه که بحث جزئی به کلی یا کلی به جزئی تبدیل بشه. منظورم اینه که وقتی موضوع بحثی کلی هست، یه مسئله جزئی که به هر دلیلی طرف مقابل نمی‌تونه با وسوسه جواب دادن به اون مبارزه کنه، مطرح می‌شه و به کمک اون بحث منحرف می‌شه.

کسی که تو بحث قوی باشه، باید چنین انحراف‌هایی رو خیلی سریع پیدا کنه و از ابتدای مطرح شدنشون، جلوشون رو بگیره تا طرف مقابل مجبور بشه “واقعا“‌ جواب بده. یه راه حل خوب برای جلوگیری از چنین وضعیت‌هایی و حتا وضعیت‌هایی که ممکنه طرف مثبت بحث اون‌ها رو کشف نکرده باشه، اینه که صحبت‌های انجام شده چند بار در بین کار جمع بندی بشه.

نوشته (Nader Khorrami Rad)



WBS

دریافت مطالب سایت با ایمیل

بعد از اشتراک، مطالب جدید سایت هر هفته برایتان ایمیل می‌شوند.