پروفایل برنامه ریزی و کنترل پروژه

نادر خرمی راد

راهنمای تحلیل زمان کسب شده

بعد از این‌که زمان کسب شده رو حساب کنین، نوبت می‌رسه به محاسبه SPIt (شاخص عملکرد زمانی) و SVt (انحراف زمانی).

 

تعبیر زمان کسب شده

زمانی رو صرف کردین و به ازای اون زمانی رو کسب کردین. اگه کاری که کرده باشین به اندازه پیشرفت برنامه‌ریزی شده 5 ماه باشه، زمانی که کسب کردین 5 ماه خواهد بود.

حالا دوتا شاخص جدید تعریف می‌کنیم:

SPIt = ES / AT

SVt = ES – AT

 

شاخص SVt می‌گه که تا الان چقدر از نظر زمانی عقب افتادیم. تو مثال قسمت قبل 8 ماه گذشته بود و زمان کسب شده 7 ماه بود، در نتیجه انگار 1 ماه رو از دست داده باشیم.

شاخص عملکرد زمانی هم می‌شه حاصل تقسیم 7 بر 8، یعنی تقریبا 88٪. یعنی انگار از 88٪ زمانی که داشتیم واقعا استفاده کردیم؛ یا به عبارت بهتر، زمانی که صرف شده به اندازه 88٪ مقداری که انتظار داشتیم برامون نتیجه‌بخش بوده.

 

عملکرد مناسب شاخص‌ها

شاخص‌ها رو با شاخص‌های سنتی ارزش کسب شده مقایسه کنین. به جای EV از ES و به جای PV از AT استفاده کردیم. شخص‌های SPI و SV عملکرد خوبی ندارن، چون حتی اگه پروژه خیلی کند پیش بره، باز هم EV داره رشد می‌کنه و در عین حال هرچی به انتهای پروژه نزدیک‌تر بشیم PV رشد کمتری پیدا می‌کنه (آخر نمودار S) و بعد از تاریخ پایان اولیه PV ثابت می‌مونه، به همین خاطره که SPI و SV به تدریج بهتر می‌شن.

این مشکل تو SPIt و SVt وجود نداره، چون AT دایما افزایش پیدا می‌کنه. زمان صرف شده دایما زیاد می‌شه و اگه زمان کسب شده به اندازه اون رشد نکرده باشه، وضعیت نامطلوب گزارش می‌شه.

 

کاربرد شاخص‌ها

واقعیت اینه که SVt و SPIt بیشتر برای محاسبات بعدی (مثل تاریخ پایان تخمینی) به کار می‌رن، نه برای ارائه. ولی اگر هم قرار باشه چیزی رو ارائه کنین، به نظر من SPIt بهتره؛ SVt رو نگه دارین برای خودتون.

ارائه SPIt هم باید با احتیاط باشه، چون با درصد بیان می‌شه و ممکنه با پیشرفت‌های واقعی و برنامه‌ریزی شده اشتباه بشه. پس باید یه جوری ارائه کنینش که سوتفاهم نشه.

همیشه موقع تنظیم گزارش فرض رو بر این بذارین که قراره گزارشتون رو یه مدیر بخونه که هزارتا کار ریخته سرش و حوصله نداره، کارش هم مدیریته و ممکنه رشته‌ش چیزی مثلا عمران، معماری یا تاسیسات باشه و نکات فنی حرفه شما رو هم نمی‌دونه. از طرف دیگه باید گزارشتون طوری باشه که سرپرست‌های اجرایی هم راحت ازش استفاده کنن. سرپرست‌های اجرایی ممکنه میونه زیادی با کاغذ و کار پشت میز نداشته باشن، کار واقعی رو کار اجرایی می‌دونن که با کارگر و مصالح و داد و بیداد و … سر و کار داره. اگه گزارشتون زیاد از حد تئوریک باشه و تعبیرهای واقعی نداشته باشه نمی‌تونین با این آدما ارتباط برقرار کنین.