پروفایل برنامه ریزی و کنترل پروژه

نادر خرمی راد

تغییرهای نسخه جدید PRINCE2

بالاخره AXELOS خبر نسخه جدید PRINCE2 رو منتشر کرد. با این‌که از ابتدا در تیم مشاوره نسخه جدید بودم، به خاطر توافق‌نامه محرمانگی‌ای که امضا شده بود نمی‌تونستم تا الان در موردش توضیحی بدم.

نسخه جدید پرینس۲

منوآل و آزمون

آخرین پیش‌نویس نسخه جدید در همین روزها در اختیار مدرس‌های رسمی قرار می‌گیره و نسخه جدید منوآل هم تا چند ماه دیگه منتشر می‌شه. احتمالا از اواسط سال هم نسخه جدید آزمون در دسترس قرار می‌گیره. در کنار اون، آزمون قدیمی تا آخر سال ۲۰۱۷ در اختیار داوطلب‌ها خواهد بود.

تغییرها

متودولوژی پرینس۲ تغییر خاصی نکرده و هرچه بوده درباره شیوه توضیح این متودولوژی تو منوآل رسمی بوده. بعضی متن‌ها بهبود پیدا کردن، بعضی جاها محصول‌های مدیریتی اصلاح‌های جزئی شدن و تو کل منوآل هم احتیاط زیادی به خرج داده شده که چیزی با روش‌های چابک (Agile) تناقض نداشته باشه.

در کنار این‌ها تغییر دیگه‌ای هم بوده که از همه مهم‌تره: در پایان هر بخش منوآل توضیحی هست درباره این‌که چطور می‌شه اون بخش رو اختصاصی‌سازی کرد.

این کار خیلی مفید بوده، چون بزرگ‌ترین مشکل مخاطبان استاندارد این بوده که مفهوم اختصاصی‌سازی رو به خوبی درک نمی‌کردن یا حتی در نظر نمی‌گرفتن. به همین خاطر پرینس۲ معمولا به نظر خیلی پیچیده، سنگین و پر از کاغذبازی میومده. الان این مشکل خیلی کمتر می‌شه، چون هم راهنمایی بیشتری در این مورد وجود داره و هم این مهم دایما یادآوری می‌شه.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

جایگاه کارفرما، مشاور و پیمانکار در ساختار تیم PRINCE2

یه سوال رایج اینه که وقتی چند شرکت تو یه پروژه مشغول به کار هستن ساختار تیمی که تو پرینس۲ توضیح داده شده چطور شکل می‌گیره. برای جواب به این سوال از روش جدیدی استفاده کردم؛ تو این فیلم توضیح دادمش:


اگه سرعت اینترنتتون برای دیدن فیلم کافی نیست می‌تونین از اینجا دانلودش کنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

شروع پروژه تدوین نسخه جدید PRINCE2

پروژه تدوین نسخه جدید PRINCE2 از حدودا سه هفته دیگه با جلسه‌ای در لندن رسما شروع می‌شه. نسخه قبلی سال ۲۰۰۹ منتشر شده بود و به این ترتیب اگه حدودا یک سال برای پروژه در نظر بگیریم، ۷ سال بین دو نسخه فاصله می‌افته. مدت کم نیست و قطعا انتظارها به همون تناسب بالا می‌ره.

برای تیم این پروژه از من هم دعوت شده، که خیلی باعث خوشوقتیه. البته متاسفانه با خیلی از مواردی که تو mandate (جرقه پروژه) ذکر شده مخالفم و امیدوارم بر خلاف پروژه تدوین PRINCE2 Agile بتونم نظرهام رو به تایید گروه برسونم.

در هر حال، اعضا علاوه بر نظر کارشناسی خودشون قراره گزیده‌ای از نظرهای دست‌اندرکاران محدوده جغرافیاییشون رو هم منعکس کنن. من قصد دارم علاوه بر دیدگاه‌های متخصص‌های بلژیکی که قراره به اونجا ببرم، دیدگاه‌های ایرانی‌ها رو هم ببرم. البته دومی قاعدتا تو برنامه نیست، ولی فکر می‌کنم جای مطرح کردنش وجود داشته باشه. در نتیجه اگه با پرینس۲ آشنایی کامل دارین و خصوصا اگه ازش تو پروژه‌هاتون استفاده کردین و نظر خاصی دارین که می‌خواین منعکس بشه به من ایمیل بزنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

دوره همزمان PMBOK و PRINCE2 در اصفهان

تو سفرم به ایران علاوه بر سمیناری که از طرف جامعه مهندسان مشاور برگزار می‌کنم، دوره‌ای هم تو اصفهان دارم درباره پم‌باک و پرینس۲. هدف دوره آشنا شدن با مفاهیم کاربردی دوتا از بهترین استانداردهای مدیریت پروژه دنیا و شیوه به‌کارگیریشونه.

در پایان دوره دو گواهی برای دو بخشش از طرف Management Plaza صادر می‌شه همراه با ۱۴ PDU. دوره روزهای پنجشنبه و جمعه، ۸ و ۹ مرداد برگزار می‌شه و شهریه‌ش ۵۰۰ هزار تومنه.

ترتیب‌دهنده برنامه آقای عباس مقدسی هستن و می‌تونین برای ثبت نام با ایشون تماس بگیرین:‌ moghadasi.tkd@gmail.com و 09139640857.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

استاندارد جدید:‌ PRINCE2 Agile

موسسه AXELOS که مالک PRINCE2 و استانداردهای هم‌خانواده‌ش هست از سال پیش پروژه جدیدی شروع کرد برای تدوین استانداردی جدید که پرینس۲ رو تبدیل به سیستمی کاملا چابک بکنه. من هم افتخار داشتم که عضوی از این تیم باشم و سهمی تو شادی روزهای اخیر که ناشی از انتشار رسمی استاندارد بود داشته باشم.

PRINCE2 Agile

چه چیزی تو استاندارد تغییر کرده؟

هیچی. ماجرا اینه که پرینس۲ استانداردی تو لایه مدیریت پروژه‌س و چابک بودن یا نبودن تو لایه تولیده. همپوشانی‌های این دو هم به اندازه کافی کم بوده که بتونیم ادعا کنیم پرینس۲ رو هم می‌شه تو فضای چابک استفاده کرد و هم فضای متعین.

منابع: اگه علاقه‌مندین که در مورد مفهوم چابکی بیشتر بدونین می‌تونین از دوره رایگانی که در مورد مفهوم چابکی تهیه کردم استفاده کنین. برای پرینس۲ هم دوره مشابهی تهیه کردم که رایگان هم هست، ولی به زبان انگلیسیه. در کنار اون به کتاب الکترونیکی متودولوژی پرینس۲ به زبان ساده هم می‌تونین مراجعه کنین.

اکثر استانداردها رو باید اختصاصی‌سازی (tailor) کرد. اتفاقی که این استاندارد جدید افتاده اینه که نسخه‌ای اختصاصی‌سازی شده از استاندارد اصلی پرینس۲ تهیه کردیم که با چابکی لایه تولید تا جای ممکن هماهنگ باشه. به عبارت دقیق، این سیستم کاملا پرینس۲ هست و هیچی توش «عوض» نشده، فقط اختصاصی‌سازی شده. وقتی می‌گیم چیزی «عوض» شده که دیگه مطابق نسخه اصل نباشه.

استاندارد چه چیزی رو توضیح می‌ده؟

استاندارد جدید سه بخش اصلی داره. بخش اول کلیاتی در مورد چابکی می‌گه و بخش آخر بعضی از تکنیک‌ها، روش‌ها یا رفتارها که خیلی نقش زیربنایی توش دارن رو توضیح می‌ده. بخش دوم تماما در مورد اینه که چطوری می‌تونیم پرینس۲ رو اختصاصی‌سازی کنیم که با فضای چابک هماهنگ باشه.

برای چه شرکت‌ها و پروژه‌هایی مناسبه؟

فقط زمانی قابل استفاده‌س که محصول پروژه قابلیت چابک تولید شدن رو داشته باشه؛ هر محصولی اینطور نیست. بین شرکت‌هایی که با چنین پروژه‌هایی سر و کار دارن برای اون‌هایی مناسب‌تره که شرکت‌های متوسط یا بزرگ و با سابقه نسبتا طولانی‌تر باشن؛ یعنی کسایی که فضای دوستانه و نزدیک اسکرام براشون پذیرفتنی نیست و نیاز به سلسله‌مراتب و حاکمیت کامل دارن.

گواهی هم داره؟

استانداردهای AXELOS دو سطح Foundation و Practitioner دارن (بعضی‌هاشون سه سطح دارن). ولی استاندارد جدید فقط یک سطح Practitioner داره و آزمون و گواهی مقدماتی نداره. فقط هم کسایی می‌تونن تو آزمون شرکت کنن که قبلا گواهی PRINCE2 Practitioner داشته باشن.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

گواهی PRINCE2 و موسسه‌های مرتبط

الان مدتیه که امکان برگزاری آزمون‌های PRINCE2 تو ایران وجود داره و به عنوان مثال شرکت ما این امکان رو از طریق موسسه‌های آموزشی آریانا و راهبران رستاک برای داوطلبان فراهم کرده (خودمون مستقیم این کار رو نمی‌کنیم). تا جایی که دیدم موسسه‌های آموزشی دیگه‌ای هم تو ایران دارن این کار رو انجام می‌دن.

حالا به این خاطر ایمیل‌هایی دریافت می‌کنم که درباره موسسه‌های مرتبط با این آزمون از من سوال می‌کنن و می‌خوام تو این مطلب به این سوال‌ها جواب بدم.

آیا برگزاری آزمون قانونیه؟

جواب دادن به این سوال یه کم سخته. راهی که ما بعد از مشورت با موسسه‌های مسئول آزمون (که در ادامه توضیح می‌دم) پیدا کردیم این بود که اگه آزمون از طرف ما تو ایران برگزار بشه که شرکتی بلژیکی هستیم، و شرکتی ایرانی در این بین وجود نداشته باشه، بی اشکاله. به همین خاطر هم وقتی با موسسه‌های همکارمون تو ایران کار رو پیش می‌بریم به شکل حقیقی برگزارش می‌کنیم، نه حقوقی.

در هر حال، برای داوطلب‌های آزمون جای نگرانی نیست و اگه زمانی مشکلی پیش بیاد هم گریبانگیر ما می‌شه و گواهی اون‌ها جای خودش باقی می‌مونه.

آیا موسسه‌های دیگه‌ای که تو ایران آزمون برگزار می‌کنن هم قابل اطمینانن؟

من اطلاع دقیقی ندارم که آزمون‌ها رو به چه ترتیبی برگزار می‌کنن، ولی به هر حال می‌تونه بدون اشکال باشه.

چطوری می‌تونم به موسسه اطمینان کنم؟

تا جایی که من می‌دونم موسسه‌های ایرانی فعلا نمی‌تونن مستقیم به تایید برسن، در نتیجه نمی‌شه اعتبارشون رو تو سایت‌های مرجع چک کرد. به این ترتیب راه حل اینه که از یه طرف اعتبار اون موسسه رو تو خود ایران بسنجین و از طرف دیگه ازشون توضیح بخواین که چه موسسه‌ای بهشون اعتبار آزمون رو داده و این اعتبار رو چطوری می‌تونین چک کنین. در مورد موسسه‌های ایرانی‌ای که با ما کار می‌کنن، آدرس صفحه‌ای از سایت ما که همکاران ایرانیمون رو توضیح داده بهتون می‌دن و به این ترتیب می‌تونین ارتباطشون رو با ما پیدا کنین و بعد هم می‌تونین اعتبار موسسه ما رو تو سایت AXELOS چک کنین.

موسسه AXELOS چه ارتباطی با آزمون داره؟

موسسه AXELOS مالک پرینس۲ و بقیه استانداردهای این خانواده‌س. یه مشارکت مدنی بین یه شرکت خصوصی انگلیسی و دولت انگلستان. مسئولیت برگزاری آزمون‌ها رو هم به تعدادی موسسه دیگه داده و خودش مستقیم این کار رو نمی‌کنه. ولی به هر حال، تمام گواهی‌ها به تایید AXELOS می‌رسن و نام افراد هم با دریافت اجازه‌شون تو لیست نمایش داده می‌شه. به عنوان مثال این نتیجه‌ایه که با جستجوی اسم من می‌شه گرفت:

AXELOS

اگه یکی از گواهی‌های این خانواده رو دارین و اسمتون تو سایت نیست با موسسه‌ای که آزمون رو براتون برگزار کرده تماس بگیرین که براتون ترتیبش رو بده. ماجرا اینه که چون این تشکیلات تو اروپا هست و اروپا بر خلاف آمریکا و خیلی کشورهای دیگه در مورد حریم شخصی بسیار سختگیره، اسم افراد رو بدون اجازه‌شون تو چنین لیست‌هایی نمی‌ذارن.

پس OGC چی؟

زمانی OGC مالک استانداردها بود که تشکیلاتی دولتی تو انگلستانه. دولت تصمیم می‌گیره که مالکیت استانداردها رو به بخش خصوصی بده که بهتر اداره بشن. بعد از اون انتخاب شرکت و تنظیم منشورش بیشتر از یک سال طول کشید و در نهایت مشارکت مدنی AXELOS برای این کار به وجود اومد.

الان دیگه OGC ارتباطی با پرینس۲ و بقیه استانداردها نداره.

APMG و EXIN و PeopleCert چی؟

AXELOS مستقیم آزمون‌ها رو مدیریت نمی‌کنه و مسئولیتش رو به تعدادی موسسه برگزاری آزمون داده. اون‌ها هم تحت قواعد و خط مشی AXELOS آزمون‌ها رو برگزار می‌کنن.

برای پرینس۲ هفت موسسه آزمون وجود داره که معروف‌ترین‌هاشون این‌ها هستن:

  • APMG یا APM Group، که عملا از همه معروف‌تره
  • EXIN که به لحاظ معروف بودن در مقام دومه، ولی خیلی سریع در حال پیشرفته، خصوصا با طراحی و پیاده‌سازی گواهی‌های مستقل، مثل گواهی‌های اجایل، که من هم عضو تیم طراحیش هستم
  • PeopleCert که از نظر ساده گرفتن زیاد از حد فرآیند برای شرکت‌های همکار معروفه

فرقی نداره که آزمون از طریق کدوم برگزار شده باشه، در هر حال از نظر AXELOS به یه اندازه معتبره. اگه تو سایت AXELOS ریز مشخصات گواهی‌های یه نفر رو چک کنیم می‌تونیم ببینیم که از طریق کدوم موسسه آزمون داده:

مثلا تو شکل بالا می‌بینین که من آزمون پرینس۲ فاندیشنم رو از APMG گرفته بودم و MSP فاندیشن (مدیریت طرح) رو از EXIN.

چه فرقی داره که آزمون با کدوم موسسه باشه؟

برای داوطلب‌ها فرق نداره. موسسه‌های نوپا در حال حاضر معمولا از PeopleCert آزمون می‌گیرن چون فرآیندش به طرزی باورنکردنی ساده‌س. شرکت‌هایی مثل ما، با هر سه موسسه قرارداد دارن و آزمون‌های مختلف رو بر اساس شرایطشون از جاهای مختلف می‌گیرن، چون مبلغی که باید به موسسه پرداخت کنیم تابع مسایل مختلفیه که می‌شه با داشتن انعطاف‌پذیری بیشتر یه مقدار تو هزینه‌ها صرفه‌جویی کرد.

پس موسسه آزمون هیچ فرق نداره؟

برای آزمون فرقی نداره، ولی این موسسه‌ها به جز آزمون مسئولیت تایید شیوه آزمون و مدرس‌های موسسه‌های آموزشی رو هم دارن. در نتیجه برای گذروندن دوره آموزشی خیلی مهمه که ببینیم موسسه آموزشی به تایید کدوم موسسه آزمون رسیده.

به عنوان مثال اگه موسسه‌ای به تایید APMG رسیده باشه خیلی بهتر از اینه که فقط به تایید PeopleCert رسیده باشه، چون دومی به راحتی مجوز می‌ده، ولی APMG مطمئن می‌شه که موسسه و مدرس‌های قابلیت‌های کافی دارن. به عنوان مثل وقتی من می‌خواستم مجوز تدریسم رو از APMG بگیرم هم یه مصاحبه خیلی مفصل داشتم و هم این‌که یه نماینده تو یکی از کلاس‌های من شیوه تدریسم رو کنترل کرد.

البته من کلا فکر می‌کنم این شیوه کار PeopleCert ادامه‌دار نباشه و متوقفش کنن.

جایگاه موسسه‌های آموزشی تو آزمون چیه؟

قدیم داوطلب‌ها نمی‌تونستن آزمون‌ها رو مستقیم از موسسه‌های آموزشی بگیرن و می‌بایست با یه موسسه آموزشی تایید شده، مثل ما، طرف می‌شدن. امثال ما هم یا مستقیم خودمون آزمون رو برگزار می‌کردیم یا اختیارش رو می‌دادیم به همکارانمون که اصطلاحا Affiliate بهشون می‌گن. الان بعضی از موسسه‌های آموزشی دارن مستقیم آزمون‌ها رو می‌فروشن (البته با قیمتی نه چندان پایین).

در هر حال، این‌که چندین موسسه بین داوطلب و AXELOS قرار می‌گیره و همشون هم آزادن که هر قیمتی خواستن روی آزمون بذارن باعث می‌شه که نشه قیمت دقیقی روی آزمون‌های پرینس۲ و بقیه آزمون‌های اون خانواده گذاشت.

آزمون کاغذیه یا آنلاین؟

آزمون به هر دو شکل کاغذی و آنلاین برگزار می‌شه. بر ایران فعلا اجازه برگزاری آزمون آنلاین وجود نداره.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تغییر پیش‌نیاز آزمون PRINCE2 Practitioner

احتمالا می‌دونین که برای PRINCE2 دو سطح آزمون هست، Foundation که اول برگزار می‌شه و عمدتا متمرکزه روی دونستن مفاهیم کلی و اصطلاحات، و بعد سطح Practitioner که پیشرفته‌س و همه چیز رو در بر می‌گیره.

هیچکدوم از این دو سطح الان پیش‌نیاز دوره ندارن؛ هر کسی می‌تونه خودش مطالعه کنه و آزمون بده. تنها پیش‌نیاز این بود که قبل از گواهی Practitioner باید گواهی Foundation رو گرفته باشین. از ابتدای ماه آینده میلادی تبصره‌ای برای این پیش‌نیاز در نظر گرفته می‌شه: کسایی که گواهی PMP یا یکی از گواهی‌های IPMA رو داشته باشن می‌تونن بدون داشتن گواهی PRINCE2 Foundation تو آزمون PRINCE2 Practitioner شرکت کنن.

 

پ.ن. اگه یادتون باشه قبلا اعلام کرده بودم که دیگه می‌تونیم آزمون‌های پرینس۲ رو تو ایران برگزار کنیم و البته از روی احتیاط گفته بودم که «فعلا». خوب، متاسفانه ماجراهای سیاسی بین انگلستان و ایران چندان هم خوب پیش نرفته و بعد از این نمی‌تونیم آزمون‌ها رو آنلاین برگزار کنیم. تنها حالت ممکن اینه که آزمون رو کاغذی و با حضور من (ناظر رسمی) بگیریم، که اون هم به خاطر شرایط من خیلی محدود می‌شه و از طرف دیگه تضمینی هم وجود نداره که همینش هم تا کی برقرار باشه.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

کدوم توصیه درسته؟

بعضی وقت‌ها تو استانداردها و روش‌های مدیریت پروژه به توصیه‌های متناقض بر می‌خوریم. مثلا تو خیلی از چهارچوب‌های چابک با تشویق اعضای تیم پروژه مخالفیم، در حالی که داشتن نظام تشخیص و تشویق تو PMBOK لازمه. خوب، حالا کدوم درست می‌گه؟

یا مثلا داشتن تعریف‌های دقیق و شفاف از نقش‌ها و مسئولیت‌ها تو PRINCE2 واجبه (از اصول زیربناییه)، در حالی که مثلا تو تیم تولید اسکرام تعریف هیچ نقش و سمتی مجاز نیست، همه مثل هم هستن. کدوم درست می‌گه؟

 

موارد متناقض اینچنینی زیاد می‌بینیم و شاید این سوال براتون پیش بیاد که کدوم درست می‌گه. جواب هم ساده‌س: سوال درست نیست!

بله، چنین سوالی درست نیست. هیچکدوم از اون‌ها درست یا غلط نیستن. ماجرای مهم اینه که سیستمی پیوسته، سازگار و موثر داشته باشیم. پم‌باک طوریه که برای حفظ سازگاری و پیوستگیش نیاز به نظام تشخیص و تشویق داریم و خیلی از چهارچوب‌های چابک طوری هستن که چنین چیزی سازگاریشون رو به هم می‌زنه. موارد دیگه هم همینطور هستن.

 

حالا دلیل اصلی نوشتن این مطلب این نبود که بگم چنین سوالی درست نیست، دلیل اصلیش این بود که بگم تا چه حد مهمه که نظامی که آدم استفاده می‌کنه التقاطی نباشه. کسایی که مثلا سعی می‌کنن از چهارچوبی مثل اسکرام استفاده کنن، ولی یکی دو قسمت اون رو حذف می‌کنن چون اعتقاد دارن که برای محیطشون مناسب نیست یا کسایی که مثلا سعی می‌کنن از پم‌باک و پرینس۲ استفاده کنن و بعد چنتا چیز که براشون سخته یا خوش‌آیند نیست رو به بهانه این‌که بومی نیست یا برای محیط اون‌ها کاربردی نیست حذف می‌کنن، به احتمال خیلی زیاد سازگاری و پیوستگی اون سیستم رو به هم می‌زنن و به همین خاطر احتمال این‌که نتیجه بده خیلی کمه.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

دریافت مجوز رسمی تدریس و برگزاری آزمون PRINCE2

بعد از یه فرآیند نسبتا سخت شش ماهه که شامل مصاحبه و ارزیابی عملی می‌شد، بالاخره تونستم مجوز رسمی تدریس و برگزاری آزمون PRINCE2 رو از APMG بگیرم.

برای تدریس PMP نیاز به هیچ مجوزی نیست؛ حتی مدرس لازم نیست که PMP باشه. حتی محتوایی هم که تدریس می‌شه لازم نیست تایید شده باشه؛ هرچند که روندهایی برای دریافت تاییدش وجود داره. با این حال اوضاع برای PRINCE2 متفاوته. مدرس پرینس۲ باید گواهی تدریس داشته باشه. این گواهی به کسایی داده می‌شه که نمره‌های بالایی تو آزمون PRINCE2 Practitioner داشته باشن (نمره قبولی ۵۵ درصده، ولی این افراد باید حداقل ۶۷ درصد گرفته باشن)، تو مصاحبه حضوری با ارزیاب نشون بدن که دانششون از پرینس۲ کامل، یکپارچه و پیوسته‌س و بتونن برای همه موارد مثال‌های عملی بزنن، و در نهایت یه دوره آموزشی رو هم تحت مراقبت ارزیاب‌ها تدریس کنن و سبک تدریسشون از نظر پویایی، تعامل، تاثیرگذاری و کیفیت تایید بشه. البته علاوه بر اون باید یه موسسه آموزشی تایید شده پرینس۲ هم این افراد رو تایید و به APMG معرفی کنه.

این مجوز علاوه بر تدریس PRINCE2 برای برگزاری آزمون هم هست. یعنی این افراد باید تسلط کاملی به روند و قوانین آزمون‌ها داشته باشن و بتونن داوطلب‌ها رو راهنمایی کنن. این افراد مورد اعتماد موسسه هستن و می‌تونن هر جای دنیا آزمون‌های کاغذی پرینس۲ رو برگزار کنن.

 

خبر دارین که به تازگی امکانش فراهم شده که آزمون‌های PRINCE2 رو تو ایران برگزار کنیم؟

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

ترتیب اجرای فرآیندهای PMBOK

یه سوال همیشگی اینه که ترتیب فرآیندهای PMBOK چیه و اگه مثلا بخوایم اجراش کنیم باید چطوری پیش بریم. قبلا تو خیلی از نوشته‌ها مستقیم یا غیر مستقیم درباره‌ش توضیح دادم، ولی الان می‌خوام به طور خاص در مورد این ماجرا صحبت کنم.

فرآیندهای PMBOK ترتیب ندارن!

اولین نکته اینه که باید بدونین فرآیندهای پم‌باک ترتیب ندارن. بله، پم‌باک قصد نداشته براشون ترتیب مشخص کنه.

حالا احتمالا فکر کنین که اگه قراره ترتیب برای فرآیندها ارائه نشده باشه، پس اون همه فلش‌هایی که تو پم‌باک از یه فرآیند به فرآیند دیگه می‌ره چیه. اون روابط تو پم‌باک نشون‌دهنده ترتیب اجرا نیستن، نشون‌دهنده اینن که فرآیندها چطوری با هم یکپارچه می‌شن، که این از مهم‌ترین مفاهیم پم‌باکه.

این یکپارچگی نشون می‌ده که چه نوع وابستگی‌هایی بین فرآیندها هست و اگه بخوایم یه فرآیند خاص رو خوب و کامل و موثر اجرا کنیم، باید از چه چیزهایی تاثیر بگیره و بر چه چیزهایی تاثیر بذاره. اگر تاثیرپذیری کامل نباشه، نتیجه‌ش قابل اطمینان نیست و اگه تاثیرگذاریش کامل نباشه، نتیجه‌ش درست استفاده نشده. تو هر دو حالت دچار مشکل می‌شیم.

چرا فرآیندهای PMBOK ترتیب ندارن؟

حالا چرا فرآیندهای پم‌باک ترتیب ندارن؟

می‌شه مثلا به PRINCE2 نگاه کنین. فعالیت‌های پرینس۲ کمابیش معادل فرآیندهای پم‌باک هستن و بین اون‌ها هم فلش‌هایی وجود داره، روابطی وجود داره. ولی این روابط تو پرینس۲ نشون‌دهنده ترتیب اجرا هستن.

ترتیب فعالیتها در پرینس۲

یعنی از یه جای خاص می‌شه شروع کرد، مسیر کمابیش خطی و ساده‌ای رو تو مسیر راه‌اندازی و آغازش طی کرد و بعد رسید به یه چرخه‌ای از فعالیت‌ها که به تعداد مرحله‌های اجرایی تکرار می‌شه و بعد هم می‌رسه به فعالیت‌های خاتمه. یعنی اگه فرض کنیم پروژه‌موت تعداد مرحله خاصی داره، می‌تونیم خودکار رو بذاریم روی اولین فعالیت و مسیر رو باهاش خط بکشیم و بریم جلو، چرخه‌ها رو تکرار کنیم و در نهایت برسیم به نقطه پایان.

 

دلیل این‌که پرینس۲ ترتیب ارائه می‌کنه و پم‌باک نمی‌کنه به نظرتون چیه؟

دلیلش اینه که پرینس۲ متودولوژیه، قراره به ما بگه که چطوری پروژه رو اجرا کنیم، مرحله به مرحله چیکار کنیم، چه کسی مسئول چه کاریه و امثال اون. ولی پم‌باک متودولوژی نیست و قرار نیست به ما چنین چیزهایی بگه. پم‌باک فقط می‌خواد مشخص کنه که هر کاری رو چطوری باید انجام داد که موثر باشه، یعنی چطوری فعالیت‌های مدیریتی پروژه رو یکپارچه کرد.

به عنوان مثال یه فرآیند ساده مثل شناسایی ذی‌نفعان رو در نظر بگیریم. به جز عوامل محیطی سازمان و سرمایه‌های فرآیندی سازمان که ورودی همه فرآیندها هستن، دو ورودی داره:

  • منشور پروژه
  • اسناد تدارکاتی

اولین باری که فرآیند رو اجرا می‌کنیم و تو زمان آغازش پروژه‌س، عملا تنها چیزی که در اختیارمون هست تعریف پروژه یا همون منشور پروژه‌س و کار رو با همون پیش می‌بریم. بعد که جلوتر می‌ریم دوباره باید شناسایی ذی‌نفعان رو تکرار کنیم، چون هم شناختمون از پروژه بیشتر شده و هم این‌که بعضی از برنامه‌ریزی‌ها رو ذی‌نفعان اثر می‌ذاره. مثلا اگه تصمیم بگیریم یه کاری رو برون‌سپاری کنیم، عملا اون فرد یا گروهی که قراره کار رو به عهده بگیره ذی‌نفع ما می‌شه، پس باید تمام برنامه‌ریزی‌هایی که به ذی‌نفعان مربوط می‌شه و عملا با شناسایی ذی‌نفعان شروع می‌شه رو تکرار کنیم.

حالا خود شناسایی ذی‌نفعان روی خیلی از برنامه‌ریزی‌ها اثر می‌ذاره؛ خصوصا روی برنامه‌ریزی ارتباطات. این تغییرها روی همه برنامه‌ها می‌تونن اثر بذارن و در نتیجه عملا همه برنامه‌ریزی‌ها بعدش تکرار می‌شن، از جمله خود برنامه‌ریزی تدارکات که منجر به تغییر اسناد تدارکات هم می‌تونه بشه.

روندی که الان توضیح دادم یه رابطه دوریه، یعنی بعضی چیزها هم ورودی شناسایی ذی‌نفعان هستن و هم خروجیش. همه جای پم‌باک پر از روابط دوریه و به همین خاطره که حتی اگه سعی کنیم هم نمی‌تونیم ترتیب خاصی برای فرآیندها استخراج کنیم. موقع اجرا هم اتفاقی که می‌افته اینه که برای هر تغییر باید احتمالا چند بار برنامه‌ریزی رو اجرا کنیم تا به تدریج همه چیز با هم سازگار بشه. تو خود پم‌باک هم توضیح می‌ده که برنامه‌ریزی پم‌باک iterative هست (هر بار به دفعات تکرار می‌شه).

خوب، پس چطوری می‌شه پم‌باک رو اجرا کرد؟

پس وقتی که فرآیندهای پم‌باک ترتیب ندارن، چطوری می‌شه پم‌باک رو اجرا کرد یا به عبارت دیگه چطوری می‌شه پم‌باک رو مستقر کرد؟

جواب خیلی ساده‌س و خیلی هم تا حالا تکرارش کردم: اصولا نمی‌شه پم‌باک رو اجرا یا مستقر کرد! کاری که می‌شه کرد اینه که از پم‌باک برای ساخت سیستم مدیری پروژه‌مون کمک بگیریم و بعد اون سیستم رو به اجرا در بیاریم. این دوتا خیلی با هم فرق می‌کنن.

برای این که سیستم مدیریت پروژه‌مون رو بسازیم علاوه بر دانشی مثل پم‌باک، نیاز به متودولوژی‌ای مثل پرینس۲ هم داریم و این چیزیه که خود پم‌باک هم تو مقدمه‌ش خیلی روش تاکید می‌کنه. قسمت اصلی اجرا کردن و مستقر کردن با متودولوژی مشخص می‌شه و پم‌باک نمی‌تونه (و نمی‌خواد) تو این حوزه کاری کنه.

حتی خود پرینس۲ رو هم نمی‌شه اون طوری که هست «اجرا» کرد. پرینس۲ رو هم اول باید اختصاصی‌سازی (tailor) کرد، باهاش سیستم مدیریت پروژه رو ساخت (برای ساختش از پم‌باک هم کمک می‌گیریم) و بعد اون سیستم رو مستقر کرد. یک راه برای این کار چیزیه که من اسمش رو گذاشتم co-tailoring و تو کنفرانس  PMI هم توضیحش داده بودم.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

وقتی از برنامه جلو می افتیم باید چیکار کنیم؟

شاید از این سوال تعجب کنین؛ شاید فکر کنین که وقتی از برنامه عقب می‌افتیم باید به فکر چاره باشیم و وقتی که جلو می‌افتیم فقط خوشحال می‌شیم و لازم نیست کاری کنیم. در حالی که اینطور نیست.

time

هرکدوم از پارامترهای پروژه مقدار مشخصی دارن و هدف اینه که پروژه رو طبق اون مقادیر تکمیل کنیم. پارامترهای معمول این‌ها هستن:

  • زمان
  • هزینه
  • کیفیت
  • گستره
  • منافع

برای هرکدوم یک یا چند حد کنترلی هم مشخص می‌کنیم و این‌ها تعیین می‌کنن که وقتی انحرافی به وجود میاد چه کسی باید برای اصلاحش تصمیم بگیره (همون مفهوم مدیریت مبتنی بر سطوح پرینس۲). مثلا مدت زمان پروژه ۱۸ ماهه با این حدود رواداری: ۲ ماه بیشتر یا ۴ ماه کمتر. اگه از اون حدود رد بشیم باید تمام برنامه‌ها رو بازبینی کنیم و به فکر چاره باشیم و سطوح مدیریتی بالاتر هم باید در مورد راه حل نهایی تصمیم بگیرن.

حالا شاید با خودتون فکر کنین که چرا وقتی از برنامه جلو می‌افتیم، مثلا تو مثال قبلی پیش‌بینی می‌کنیم که پروژه به جای ۱۸ ماه تو ۱۲ ماه تموم می‌شه باید مثل وقتی که از برنام عقب افتادیم تصمیم‌گیری‌های جدید بکنیم، برنامه جدید تهیه کنیم و امثال اون‌ها. نظرتون در مورد این سوال چیه؟

ماجرا اینه که اگه وضعیت مطلوب این باشه که پروژه ۱۸ ماهه تموم بشه و ما داریم جوری پیش می‌ریم که پیش‌بینی می‌شه ۱۲ ماهه تموم بشه، احتمالا داریم زیاد از حد منابع صرف می‌کنیم. شاید بتونیم با عوض کردن سیاست‌های اجراییمون کاری کنیم که پروژه تو همون ۱۸ ماه تموم بشه و در عوض کمتر هزینه کنیم. شاید بتونیم با هماهنگی کارفرما چیزی به گستره پروژه اضافه کنیم و پولش رو هم بگیریم و کماکان تو همون ۱۸ ماه تمومش کنیم.

انتخاب‌ها خیلی زیادن و ماجرای اصلی اینه که فرصت‌ها رو از دست ندیم.

درک این ماجرا برای کسایی که در حال یادگیری استانداردهای مدیریت پروژه مثل PRINCE2 و PMBOK Guide هستن خیلی اهمیت داره.

امیدوارم تجربه از برنامه جلو افتادن رو حداقل یک بار هم که شده تو پروژه‌ای به دست بیارین!

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

ویدیوی آموزشی آشنایی با PRINCE2

یه ویدیوی آموزشی کوتاه در مورد PRINCE2 هست که اگه دوست داشته باشین می‌تونین ببینین و تو یک ساعت یه سادگی با این متودولوژی مدیریت پروژه آشنا بشین.

البته ویدیو به زبان انگلیسیه و تو یوتیوب هم هست.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

برگزاری آزمون PRINCE2 Foundation در ایران

برگزاری آزمون PRINCE2 Foundation تو ایران به خاطر تحریم‌ها ممنون بود؛ مثل اکثر آزمون‌های بین‌المللی. در نتیجه کسایی که می‌خواستن تو آزمون شرکت کنن و گواهی بگیرن مجبور بودن به کشورهای دیگه سفر کنن که هم سخته و هم پرهزینه.

خوشبختانه بعد از پیگیری‌های زیاد تونستیم راه حلی قانونی برای برگزاری آزمون‌ها پیدا کنیم و همین الان می‌تونین تو آزمون شرکت کنین و یکی از مهم‌ترین گواهی‌های بین‌المللی مدیریت پروژه رو دریافت کنین! البته متاسفانه تضمینی وجود نداره که این فرصت همیشه وجود داشته باشه، خصوصا که این گواهی از انگلستان صادر می‌شه و رابطه سیاسی دولت ایران و انگلستان فراز و نشیب زیاد داره.

PRINCE2

اگه علاقه‌مند بودین می‌تونین اطلاعات بیشتر رو در صفحه آزمون PRINCE2 Foundation سایت فارسی Management Plaza دریافت کنین. اگر سوالی هم داشتین لطفا تو بخش کامنت‌های همون سایت بپرسین تا همگی بتونن از جواب‌ها استفاده کنن.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

چطوری مدیر پروژه بشم؟

خیلی وقت پیش مطلبی نوشته بودم در مورد این‌که چطوری می‌شه برنامه‌ریزی و کنترل پروژه رو یاد گرفت و وارد بازار کارش شد، که از پرمخاطب‌ترین مطالب سایت بوده. بعد از اون خیلی‌ها در مورد مدیر پروژه شدن از من پرسیدن و الان می‌خوام نظرم رو در این مورد بنویسم.

 

به نظر من روند مناسب برای مدیر پروژه شدن اینه:

 

مرحله اول: کسب تجربه غیر مستقیم

قبل از هر چیز باید تجربه به دست بیارین، تجربه دقیق، هدایت شده، واقعی و موثر. حالا چطوری می‌شه کسی که مدیر پروژه نیست تجربه مدیریت پروژه به دست بیاره؟ خیلی ساده‌س، با به عهده گرفتن کارهایی که به مدیریت پروژه نزدیکن، همکاری موثر با مدیر پروژه، به عهده گرفتن مسئولیت، دقیق شدن تو کارها و تصمیم‌ها و حرفای مدیر پروژه‌ها و پیگیری و تحلیل کردن اون‌ها.

بعضی شغل‌هایی که می‌تونین داشته باشین تا مدیریت پروژه رو به خوبی درک کنین این‌ها هستن:

  • برنامه‌ریزی و کنترل پروژه – برنامه‌ریزی و کنترل پروژه جزئی از مدیریت پروژه‌س و کسی که این مسئولیت رو داره باید خیلی به مدیر پروژه نزدیک باشه. البته متاسفانه چون خیلی وقت‌ها سیستم‌های برنامه‌ریزی و کنترل پروژه تو ایران صوری هستن و کار موثری انجام نمی‌دن، ارتباط کافی هم با مدیر پروژه ندارن. پس اگه می‌خواین از طریق این کار تجربه مدیریت پروژه به دست بیارین حتما مطمئن بشین که امکانش رو دارین که ارتباط کافی برقرار کنین. بعضی وقت‌ها این امکان از اول وجود نداره، ولی با هوشمندی می‌تونین به وجود بیارینش.
  • پشتیبانی پروژه – کارهایی مثل هماهنگی پروژه که خیلی به مدیریت پروژه نزدیکن براتون کاملا مفید خواهند بود. چیزایی مثل مدیریت اسناد پروژه هم می‌تونه تو درجه‌ای پایین‌تر مفید باشه.
  • معاونت یا دست‌یاری مدیر پروژه – این گزینه هم خیلی عالیه و فکر می‌کنم نیاز به هیچ توضیحی نداشته باشه.

در نهایت این‌که اگه بتونین بیشتر از یکی از اون سه نوع کاری که مثال زدم رو تجربه کنین خیلی هم بهتره.

 

نکته‌ دیگه‌ای که باید در نظر داشته باشین اینه که این تجربه باید متنوع باشه. اگه بتونین کارمند نباشین و با جاهای مختلف همزمان کار کنین که ایده‌آله. اگر نه، سعی کنین هر جور شده مدیرهای پروژه‌های مختلف رو تجربه کنین. از اون گذشته، حتما سعی کنین تو صنف‌ها و صنعت‌های مختلف هم باشین. تو یه حوزه خاص تجربه کسب کردن خیلی خطرناکه. مثلا اگه تجربه‌تون محدود به پروژه‌های نفت و گازی تو ایران باشه خیلی دیدتون محدود می‌شه، چون این گروه پروژه‌ها به خاطر فرهنگ خاصی که وجود داره معیارهای خیلی خاصی که کلی نیستن رو کلی و فراگیر و اصولی تصور می‌کنن و سعی می‌کنن همیشه بهشون پایبند باشن. حتما باید پروژه‌هایی که تو کارگاه‌ها هستن رو هم تو بازه‌ای تجربه کنین؛ جایی که مدیریت پروژه به تیم‌های اجرایی و امور روزمره اون‌ها نزدیکه. تجربه کردن پروژه‌های نرم‌افزاری در کنار انواع دیگه پروژه‌ها واقعا موثره و می‌تونه دیدتون رو به شدت بازتر و قوی‌تر کنه.

 

در کنار یاد گرفتن از بقیه مدیر پروژه‌ها، حتما باید کار دیگه‌ای هم انجام بدین:

  • مدیریت پروژه‌های کوچیک – این فرصت خیلی خوبیه که به هیچ وجه نباید از دست بدینش. فرض کنین تو شرکتی کار می‌کنین و مثلا قراره که محل دفتر عوض بشه (یه پروژه کوچیک)، یه مهمانی برای شرکت ترتیب داده بشه (یه پروژه کوچیک)، سیستم بایگانی اصلاح بشه (یه پروژه کوچیک)، یه سیستم مدیریت اسناد یا اتوماسیون راه‌اندازی بشه (یه پروژه نسبتا کوچیک)؛ چیکار می‌کنین؟ سعی کنین داوطلب بشین و مسئولیت اون کار رو به عهده بگیرین. ممکنه هیچ‌کس شما رو مدیر اون پروژه ندونه، ولی کاری که می‌کنین عملا مدیریت پروژه‌س و خیلی تجربه‌های خوبی می‌تونین توش به دست بیارین. یادتون هم باشه که اگه منتظر باشین برای هر کاری که انجام می‌دین ازتون قدردانی بشه یا حق‌الزحمه‌ش پرداخت بشه عملا خیلی از کارهایی که می‌تونه باعث پیشرفتتون بشه رو نمی‌تونین انجام بدین.

 

مرحله دوم: سازمان‌دهی تجربه‌ها

بعد از این‌که تجربه کافی به دست بیارین (حداقل سه سال)، می‌تونین سازمان‌دهی و تقویتش کنین. چطوری؟ با یادگیری استانداردهای مدیریت پروژه.

استانداردهای مدیریت پروژه تجربه‌های سازمان‌یافته گروه خیلی بزرگی از بهترین مدیران پروژه‌ها تو کشورهای مختلف هستن. وقتی خودتون هم تجربه کسب کرده باشین می‌تونین با استانداردها ارتباط برقرار کنین و با کمک اون‌ها کمبودهایی که تو اطلاعاتتون هست رو از بین ببرین و اون‌ها رو سازمان‌دهی کنین.

شاید الان سوالی تو ذهنتون باشه که جوابش از نظر من اینه: بله، مطالعه و یادگیری استانداردها برای کسی مفیده که قبلش تجربه کسب کرده باشه. اگه هنوز تجربه نداشته باشین (مثلا دانشجو یا تازه‌کار باشین) نمی‌تونین با استانداردها ارتباط درستی برقرار کنین.

به نظر من برای این مرحله باید حدود دو تا چهار سال در نظر بگیرین. البته شکی نیست که این مدت زمان باید با کسب تجربه غیرمستقیم همپوشانی داشته باشه.

 

پیشنهاد من اینه که تو این مرحله با این استانداردها آشنا بشین:

  • PMBOK Guide
  • PRINCE2
  • Scrum (البته این استاندارد نیست، روشه)
  • ICB
  • استاندارد مدیریت طرح PMI یا OGC
  • استاندارد مدیریت پرتفولیوی PMI یا OGC

 

مرحله سوم: پیدا کردن شغل مناسب

وقتی به این مرحله برسین آماده‌این که به تدریج مدیر پروژه بشین. کار با پروژه‌های ساده‌تر و تو فضای کارکردی یا ماتریسی شروع می‌شه و می‌تونه به پروژه‌های بسیار بزرگ و پیچیده برسه.

خیلی مهمه که جای مناسبی رو برای شروع انتخاب کنین. ترجیحا شرکتی که ماتریسی اداره می‌شه و دپارتمان‌های تخصصی قوی داره تا کارتون ساده‌تر پیش بره و بتونین تجربه‌هایی که قبلا کسب کردین رو تو عمل پخته‌تر کنین. پروژه‌های ساده‌ای که بتونین توشون خوب پیش برین و اشتباه‌هایی که مرتکب می‌شین برای خودتون و شرکت مشکل حادی ایجاد نکنه.

در نهایت باید جایی رو انتخاب کنین که توش جای پیشرفت داشته باشه. من خیلی شرکت‌ها رو می‌شناسم که اگه دو مرحله قبل رو به خوبی طی کرده باشین و بهترین انتخاب ممکن باشین، باز هم نمی‌تونین توش انقدر پر و بال داشته باشین که مدیر پروژه بشین.

مدیر پروژه باید خصوصیت‌های مختلفی داشته باشه که یکیش شهامت و قدرت تصمیم‌گیریه. اگه کسی هستین که وقتی تو شرایط سخت قرار می‌گیره دایما مردده و نمی‌تونه تصمیم درست بگیره احتمالا اصلا این شغل براتون مناسب نیست. حالا اگه این خصوصیت رو داشته باشین، یکی از تبعاتش اینه که تو انتخاب محل کارتون هم منفعل نباشین و اگه مثلا متوجه شدین که اون‌جا نمی‌تونین به خوبی پیشرفت کنین با شهامت کامل برای فرصتی دیگه ترکش کنین و از مسایلی مثل کاهش درآمد نترسین؛ آدم برای این‌که به هر چیز جالبی دست پیدا کنه لازمه بعضی چیزا رو قربانی کنه.

 

مرحله صفرم! آیا واقعا مدیریت پروژه براتون انتخاب خوبیه؟

خوب قبل از هر چیزی باید به این ماجرا فکر کنین. هر کسی نمی‌تونه مدیر پروژه خوبی بشه؛ این یه واقعیته. مثلا مدیر پروژه باید مهارت‌های بینافردی داشته باشه و بتونه با آدم‌ها به خوبی ارتباط برقرار کنه، حدی از کاریزما داشته باشه، قدرت رهبری هم داشته باشه. آیا شما چنین خصوصیت‌هایی دارین؟

نمی‌تونم با اطمینان بگم و شاید گفتنش هم زیاد جالب نباشه، ولی بعضی از اون‌ها اکتسابی نیستن. اگر هم باشن، کسب کردنشون نیاز به انرژی فوق‌العاده زیادی داره و ممکنه بتونین شغل دیگه‌ای رو انتخاب کنین که با اون حد انرژی بتونین توش خیلی بیشتر بدرخشین.

می‌خواین بدونین مدیریت پروژه براتون مناسب هست یا نه؟ به نظر من نگاهی به ICB بندازین (می‌تونین به رایگان از سایت IPMA دانلودش کنین). این استاندارد شایستگی‌های مدیریت پروژه رو توضیح می‌ده و می‌تونین به خوبی ببینین که پتانسیل‌هایی که دارین برای این کار مناسب هست یا نه.

 

در کنار همه این‌ها باید حواستون به چیز دیگه‌ای هم باشه: مدیر پروژه خداوندگار پروژه‌ها نیست؛ فقط یه نقش در کنار نقش‌های دیگه‌س. این تصور خیلی قدیمی و نامربوطیه که فکر کنیم هر کسی مدیر شد خیلی موفقه و جایگاهش خیلی بالاس. تو خیلی از پروژه‌ها متخصص‌هایی وجود دارن که حقوقشون چند برابر مدیر پروژه‌س، شرکت‌های خیلی بیشتری دنبالشون هستن و جایگاه بالاتری هم دارن. شاید شما هم بتونین چنین متخصصی باشین. اگه بلندپرواز هستین، مدیر پروژه شدن تنها راهتون نیست. فقط در صورتی به دنبال مدیر پروژه شدن باشین که مدیریت پروژه، یعنی اون چیزهایی که ICB توضیح می‌ده رو دوست داشته باشین.

 

آیا راه ساده‌تر و سریع‌تری هم وجود داره؟

شاید باشه، ولی چیزی که من گفتم (یا چیزهای مشابه اون) روند اصولیشه. اگه مثلا فرصتی براتون پیش بیاد که یک سره مدیر پروژه بشین، شاید زودتر به هدفتون رسیده باشین، ولی روند پیشرفتتون خیلی کند خواهد شد و مثلا بعد از سی سال به جایی می‌رسین که یه نفر تو روند اصولی تو حدود ده سال طی کرده.

امیدوارم اهل میان‌بر نباشین. یادمون نره که مدیر پروژه تعهد اخلاقی خیلی بزرگی داره، چون منابع شرکت‌ها و کشور در اختیارش قرار می‌گیرن تا با کمک اون‌ها منافعی برای شرکت به وجود بیاره یا رفاع عمومی مردم رو افزایش بده. شایسته نبودن تو این حوزه متناظره با خیانت.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

سخنرانی من در کنفرانس PMI BeLux Day 2013

دوازدهم اکتبر کنفرانس سالانه BeLux از طرف PMI تو بلژیک برگزار می‌شه و من یکی از سخنران‌ها هستم و قراره در مورد روشی که برای ترکیب PMBOK و PRINCE2 ابداع کردم و اسمش Co-Tailoring هست صحبت کنم.

NeLux

اگه اروپا زندگی می‌کنین و می‌خواین تو کنفرانس شرکت کنین به من اطلاع بدین که همدیگه رو طی کنفرانس ملاقات کنیم.

می‌تونین برای ثبت نام به این آدرس مراجعه کنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

آزمون های PRINCE2

چند وقت پیش که بالاخره بعد از فراهم شدن امکانات امتحان‌های PRINCE2 رو دادم متوجه نکته جالبی شدم: اگه زبان مادری‌تون انگلیسی نباشه، تو آزمون Foundation بیست دقیقه و تو آزمون Practitioner نیم ساعت زمان اضافه خواهید داشت!

یه تفاوتی که بین سیاست‌های OGC/APMG و PMI وجود داره اینه که هر کسی عملا مجازه که PMBOK درس بده، در حالی که در مورد PRINCE2 باید مجوز تدریس رو از انگلستان دریافت کنه. گرفتن این مجوز مستلزم اینه که آدم تو آزمون Practitioner با نمره حداقل ۶۶ درصد قبول بشه (نمره قبولی ۵۵ درصده)، یه موسسه آموزشی PRINCE2 که مجوز داره تایید کنه که این فرد قابلیت‌های مناسب رو داره و در آخر یک دوره آموزشی آزمایشی برگزار کنه و فیلم ضبط شده‌ش رو همراه با یه سری مدارک دیگه بفرسته تا روند ارزیابی شروع بشه و در صورت قبولی مجوز رو بگیره. البته بعد از گرفتن مجوز هم باید سالانه مبلغ نه چندان کمی برای تمدیدش پرداخت کنه.

این روند برای من در حال تکمیله و به زودی می‌تونم رسما تو اروپا PRINCE2 تدریس کنم.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

پروژه نمونه برای PRINCE2

مدت اخیر روی یه محتوای آموزشی کار می‌کردیم که پروژه‌ای نمونه برای PRINCE2 بود. الان دیگه محتوا آماده شده و فایل PDF اون رو هم می‌تونین به رایگان از سایت دانلود کنین.

Sample PRINCE2 Project

The Pen Project – A fully documented sample PRINCE2 project

 

کسانی که تو دوره‌های آخر PRINCE2 با هم بودیم هم احتمالا خیلی از این فایل بتونن کمک بگیرن، چون این همون پروژه‌ایه که یک ساعت آخر دوره با هم به طور خلاصه مرور کردیم.

البته توضیحات تو این فایل خیلی محدوده. به زودی یه آموزش الکترونیکی هم براش آماده می‌کنیم که همراه با تمام توضیحات و ریزه‌کاری‌ها باشه. البته برای این کار منتظریم که تعداد پیش ثبت نام‌ها به حد مناسب برسه.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

فلش کارت های PRINCE2

یه مجموعه فلش کارت آموزشی در مورد مباحث PRINCE2 دارم تهیه می‌کنم که اولیش الان آماده‌س. این بسته نسخه ساده شده‌ای از مبحث مسئولیت‌ها تو PRINCE2 هست و می‌تونین از آدرس زیر دانلودش کنین:

 

Simplified PRINCE2 Responsibilities Flashcards

 

شیوه استفاده از این فلش کارت‌ها مشابه فلش کارت‌های آموزش واژگان آزمون PMP هست که قبلا منتشر شده بود.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

برگزاری دوره های PRINCE2 و PMBOK در اصفهان

در آینده نزدیک دوره‌هایی تو اصفهان تدریس می‌کنم:

  • دوره ۱۶ ساعته PMBOK، در ۹ و ۱۰ خرداد
  • دوره ۱۶ ساعته PRINCE2، در ۲۳ و ۳۴ خرداد

برای هر دو دوره هم گواهی از طرف Management Plaza صادر می‌شه.

 

برای ثبت نام با موسسه متاکو به شماره ۶۶۳۷۴۰۶ تماس بگیرین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

هدف پروژه

هدف خیلی از پروژه‌های بزرگی که می‌بینیم کمابیش واضح هستن، ولی بعضی وقت‌ها هدف پروژه به اندازه کافی واضح نیست و تا وقتی که اون رو به خوبی مشخص نکنیم نمی‌تونیم پروژه رو درست برنامه‌ریزی و اجرا کنیم. مثلا فرض کنین شما متخصص پیاده‌سازی سیستم‌های مدیریت اسناد هستین و یه شرکتی شما رو برای این کار استخدام کرده. الان هدف چیه؟ اگه بگیم هدف پیاده‌سازی سیستم مدیریت اسناده زیاد دقیق صحبت نکردیم، چون اون خودش منجر می‌شه به این سوال که هدف از پیاده‌سازی سیستم مدیریت اسناد چیه. جوابی هم که به این سوال می‌دیم خیلی روی تعریف محصول پروژه و به تبع خود پروژه اثر داره، پس باید تو این کار جدی باشیم.

پروژه تو PRINCE2 تعریف و مشخصاتی داره که یکی از جنبه‌های اون می‌تونه خیلی تو شفاف کردن محصول پروژه بهمون کمک کنه:

 

پروژه چیزیه که تغییری تو دنیا به وجود میاره

 

این نکته خیلی جالبیه. اگه مجموعه کاری تعریف بشه که حتی به لحاظ تئوریک هم پتانسیل ایجاد تغییری تو دنیا رو نداشته باشه،‌ نمی‌شه اسمش رو گذاشت پروژه.

 

حالا می‌تونیم از همین رویکرد PRINCE2 برای شفاف‌تر کردن محصول پروژه استفاده کنیم. اولین سوالی که باید بپرسیم اینه که «انتظار دارین محصول این پروژه چه تغییری ایجاد کنه؟»، یا تو مثالی که زده بودم «انتظار دارین که سیستم مدیریت اسناد چه چیزی رو براتون تغییر بده؟». جواب‌هایی که برای چنین سوال‌هایی می‌گیرین مسایلی رو براتون مشخص می‌کنه که بی‌توجهی بهشون بعدا خیلی گرفتارتون می‌کنه. ممکنه جوابی که تو این مرحله می‌شنوین چیزی باشه که به طور کل شما رو از پذیرفتن پروژه پشیمون کنه، و این خیلی بهتر از اینه که ندونسته جلو برین و محصولی به وجود بیارین که خلاف خواسته کارفرما بوده و هم اعتبار و هم نقدینگی‌تون رو به خطر بندازین.

 

یه پیشنهاد دیگه هم می‌تونم بکنم. خود من تو این شرایط پیش از این‌که اون سوال کلیدی رو بپرسم، می‌پرسم که «چه کمبودها و مشکل‌هایی تو سیستم‌تون وجود داره که شما رو به فکر این راه حل انداخته؟». نکته مهم اینه که کارفرما رو به سمتی هدایت کنیم که در مورد راه حل صحبت نکنه، بلکه در مورد دلایلی ریشه‌ای که مبنای اون‌ها بوده برامون صحبت کنه. دلیلش هم اینه که خیلی وقت‌ها راه حلی که انتخاب شده جواب چندان درستی برای اون مشکلات نیست.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

وضعیت دوره الکترونیکی PRINCE2

داشتیم به این فکر می‌کردیم که شاید بد نباشه یه دوره الکترونیکی (eLearning) برای PRINCE2 تهیه کنیم. وقتی این خبر رو اعلام کردیم عده خیلی زیادی ابراز علاقه‌مندی کردن و باعث شد که خیلی مصمم بشیم و اولویت بالایی به این کار بدیم.

  برنامه‌ریزی‌ها کامل شده و قرارداد ساخت دوره رو هم با یه شرکت که تو این کار متخصصه بستیم. برآورد اینه که این کار تا پایان خرداد امسال تموم می‌شه. البته ممکنه برای کارهای فنیش یکی دو هفته بعد از اون هم زمان لازم باشه.

اکثر eLearningها عملا فیلم‌های آموزشی هستن، ولی برای این دوره چنین برنامه‌ای نداریم. تمام بخش‌های آموزشیش تعاملی هستن و مدرسی هم به روند یادگیری تک تک افراد نظارت می‌کنه، تمرین و آزمون داره، گفتگو داره و در نهایت، اگه ببینیم وضعیت اینترنت کشور غیرممکنش نمی‌کنه، چند وقت یه بار کلاس‌های مجازی هم برای رفع اشکال خواهیم داشت.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

استفاده از اختصار در مدیریت پروژه

پنجشنبه گذشته تو کلاس مجازی رفع اشکال PMP بود و همینطور بر اساس تعدادی ایمیل که به تازگی دریافت کردم، متوجه نکته‌ای شدم: این‌که بعضی از کسایی که تو این حوزه دارن فعالیت می‌کنن و درباره مدیریت پروژه مطالعه می‌کنن خیلی اختصارهای عجیب و غریب استفاده می‌کنن. اکثر اختصارهایی که گفته می‌شد برای من آشنا نبود و تنها کاری که می‌تونستم بکنم این بود که بر اساس موضوع حدس بزنم که این چه عبارتیه که بعد از مختصر شدن به این شکل در اومده.

توی PMBOK و PRINCE2 و تمام استانداردها و منابع معتبری که می‌شناسم به هیچ وجه از اختصار استفاده نمی‌کنن و اصولا این کار تو مدیریت پروژه توصیه نمی‌شه. علت اصلیش هم اینه که مدیریت پروژه حوزه‌ایه که باید با همه کسایی که تو پروژه‌ها کار می‌کنن سر و کار داشته باشه و باهاشون ارتباط برقرار کنه. برای این‌که بهتر بتونه باهاشون ارتباط برقرار کنه باید زبان ساده و موثری داشته باشه که همه بفهمنش و هم راحت‌تر بتونن ارتباط برقرار کنن و هم جبهه‌گیری نکنن.

اگه به PMBOK نگاه کنین می‌بینین که حتی اختصار خیلی رایجی مثل WBS رو هم ترجیح می‌ده کامل بنویسه و عملا فقط تو شکل‌ها و جاهایی مشابه اون که فضای کافی وجود نداره اون رو «WBS» می‌نویسه.

حالا من نمی‌دونم این گرایش به مختصر کردن عبارت‌ها از کجا ریشه گرفته، ولی به هر حال شدیدا به همتون توصیه می‌کنم که اختصار به کار نبرین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

دوره آنلاین PRINCE2

برنامه‌ریزی کردیم که دوره آنلاین PRINCE2 رو به زبان فارسی تو Management Plaza طراحی و ارائه کنیم. این دوره کل متودولوژی مدیریت پروژه PRINCE2 رو همراه با تمرین و مثال آموزش می‌ده، قسمت‌های تعاملی داره و روی روند یادگیری داوطلبان هم مدرسی نظارت می‌کنه. در آخر آزمون آنلاینی هم برگزار می‌شه و کسایی که تو اون نمره کافی بیارن گواهی تکمیل دوره رو از Management Plaza بلژیک دریافت می‌کنن. کسانی هم که تو آزمون موفق نباشن راهنمایی می‌شن که چطوری اطلاعات خودشون رو تکمیل کنن و بعد از تکرار آزمون و قبولی گواهی رو می‌گیرن.

image

با این‌که دوره هنوز ارائه نشده، اگه علاقه‌مند هستین می‌تونین به این صفحه مراجعه و اعلام آمادگی کنین. افرادی که قبل از ارائه دوره اعلام آمادگی کرده باشن ۲۰ درصد تخفیف دریافت می‌کنن.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تفاوت PRINCE2 و PMBOK

بعضی‌ها PRINCE2 و PMBOK رو با هم مقایسه می‌کنن و این مقایسه رو طوری انجام می‌دن که انگار این دوتا استاندارد مدیریت پروژه موضوع و هدف یکسانی دارن. این در حالیه که این دوتا رقیب همدیگه نیستن، بلکه دو موضوع متفاوت دارن و می‌شه از اون دوتا در کنار هم استفاده کرد. تو مقدمه نسخه پنجم PMBOK هم جایی که توضیح داده که باید در کنار PMBOK از یه متودولوژی استفاده کرد، یکی از پیشنهاد‌هاش PRINCE2 هست.

ادامه مطلب تفاوت PRINCE2 و PMBOK

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

برگزاری دوره PRINCE2 در یزد

۲۲ و ۲۳ فروردین پیش رو (۱۳۹۲) دوره جامع PRINCE2 رو تو یزد تدریس می‌کنم.

موسسه توسعه و بهبود مدیریت پروژه سپاهان دوره رو برگزار می‌کنه و می‌تونین برای ثبت نام با شماره تلفن ۰۳۵۱۷۲۵۸۱۲۳ تماس بگیرین.

این دوره با محتوا و تحت لایسنس موسسه Management Plaza برگزار می‌شه و شرکت کننده‌ها هم گواهی رو از دفتر مرکزی موسسه دریافت می‌کنن.

 

آخرین باری که یزد بودم خیلی بهم خوش گذشت و کاملا منتظرم که دوباره تجربه‌ش کنم…

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

راه اندازی سایت فارسی Management Plaza

موسسه آموزشی Management Plaza ارائه‌دهنده دوره‌های آموزشی مدیریت پروژه تو اروپا و خصوصا بلژیکه. تو یک سال و نیم گذشته طراحی دو دوره آموزشی رو به من سفارش داده بودن که باعث شد همکاری نزدیکی بینمون شکل بگیره. الان مدت کوتاهیه که به پیشنهاد اون‌ها دوره‌های آموزشی موسسه رو طبق محتوای اون‌ها تو ایران برگزار می‌کنیم؛ تمرکز روی PRINCE2 هست، ولی دوره‌های دیگه‌ای هم در کنارش ارائه می‌شه.

به هر حال، تو این مدت کوتاه از دوره‌ها استقبال شد و به همین خاطر موسسه تصمیم گرفت که برای بهبود ارتباط با ایرانی‌ها سایتی فارسی هم راه‌اندازی کنه. این کار الان تقریبا تموم شده و می‌تونین سایت رسمی موسسه آموزش مدیریت پروژه Management Plaza رو ببینین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

انتشار کتاب متودولوژی PRINCE2 به زبان ساده

بعد از فعالیت‌های اخیر تو حوزه PRINCE2 خیلی‌ها ازم می‌پرسیدن که چرا کتابی در مورد PRINCE2 نمی‌نویسم. این شد که اولین کتاب که یه راهنمای خیلی ساده و خلاصه درباره متودولوژی مدیریت پروژه PRINCE2 هست رو نوشتم و الان می‌شه از سایت ایبوک‌ها تهیه‌ش کرد.

PRINCE2

اگه از این کتاب استقبال بشه تو فرصتی بیشتر یه راهنمای جامع در مورد استاندارد می‌نویسم.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

نسخه فارسی پوستر PRINCE2

خیلی وقت پیش پوستری در مورد مدل فرآیندی PRINCE2 تهیه کرده بودم که ازش استقبال زیادی شد و بر اساس بازخوردها نسخه ساده‌تری از اون هم تهیه کردم. الان نسخه فارسی مدل ساده هم تهیه شده و می‌تونین از اینجا دانلودش کنین.

PRINCE2

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

برگزاری دوره PRINCE2 در شهر شما

بعد از برگزاری دوره PRINCE2 در شهر اصفهان عده‌ای با من تماس گرفتن و در مورد برگزاری دوره تو شهرهای دیگه سوال کردن. من اصولا خوشحال می‌شم که این دوره تو شهرهای مختلف اجرا بشه.
تنها چیزی که برای برگزاری دوره تو هر شهری لازمه اینه که بدونیم تعداد کافی علاقه‌مند تو اون شهر وجود داره. به همین خاطر یه آمارگیری کوچیک فراهم شده. می‌تونین تو فرم پایین شهری که دوست دارین دوره توش برگزار بشه رو وارد کنین:

دوره ۱۶ ساعته؛ دو روز ۸ ساعته، که معمولا پنجشنبه و جمعه‌ها برگزار می‌شه که تداخلی با کار افراد پیدا نکنه. دوره تحت لایسنس موسسه Management Plaza بلژیک برگزار می‌شه و گواهی‌ها رو هم همون موسسه صادر می‌کنه. هزینه دوره هم زیاد قابل پیشبینی نیست، به شرایط موسسه مجری تو اون شهر، تعداد شرکت‌کننده‌ها و امثال اون‌ها ربط داره.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

دوره آموزشی PRINCE2 در اصفهان

در آینده نزدیک، یعنی ۲۶ و ۲۷ بهمن امسال (۱۳۹۱)، یه دوره آموزشی PRINCE2 تو اصفهان دارم. دوستان اصفهانی علاقه‌مند به این دوره می‌تونن برای ثبت‌نام با موسسه مجری، متاکو، به شماره 03116637406 تماس بگیرن.

دوره تحت لیسانس و با گواهی موسسه Management Plaza بلژیک برگزار می‌شه.

 

احتمالا نیمه اول اسفند هم دوره‌های PRINCE2 و WBS تو تهران برگزار می‌شه. موسسه مجریش روزنه دانش هست و می‌تونین باهاشون با شماره 88767582 تماس بگیرین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

PM Tetris مجموعه بازی های مدیریت پروژه

به تازگی مجموعه‌ای از بازی‌های آنلاین مدیریت پروژه منتشر کردم…

PM Tetris Games

بازی‌ها این هفت‌تا هستن:

 

می‌تونین تو لینک‌های بالا آنلاین بازی کنین. من که خیلی کنجکاوم بدونم بالاترین امتیازها چقدر می‌شن.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

مدل فرآیندی استاندارد PRINCE2

یه پوستر در مورد المان‌های PRINCE2 و ارتباطی که با هم دارن تهیه کردم. اگه به پرینس۲ علاقه داشته باشین به دردتون می‌خوره. می‌تونین پوستر رو از en.khorramirad.info دانلود کنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تفاوت‌های مدیریت پروژه در متودولوژی‌ها

وقتی آدم می‌تونه مفهوم یه روش مدیریت پروژه، مثلا پم‌باک، رو خوب بفهمه، که اون رو با روش‌های دیگه مقایسه کنه. به نظر من می‌شه جنبه‌های مدیریتی مطرح شده تو استانداردها رو به سه حوزه تقسیم کرد:

  • مدیریت چهارچوب‌های مدیریت پروژه
  • مدیریت کلان پروژه
  • مدیریت تفیصلی پروژه

 

مثلا یکی از کارهایی که باید تو پم‌باک انجام بدیم، اینه که فرآیندهایی که قراره تو پروژه به کار برن و شکل به کار رفتنشون رو مشخص کنیم. این می‌شه چیزی که بهش گفتم “مدیریت چهارچوب‌های مدیریت پروژه”.

حالا این سه جنبه مدیریتی اگه بخوایم تو پم‌باک، پرینس2 و اسکرام مقایسه کنیم، مسئولیت‌های مدیریتی مدیر پروژه (یا اسکرام مستر) تو سیستم‌های مختلف عملا به این شکله:

 

 

پم‌باک

پرینس2

اسکرام

مدیریت چهارچوب‌ها

+

+

+

مدیریت کلان

+

+

-

مدیریت تفصیلی

+

-

-

 

 

با این توضیح که هم پم‌باک اجازه می‌ده که مدیریت تفصیلی به عهده مدیر پروژه نباشه و هم پرینس2 اجازه می‌ده که مدیر پروژه مدیریت تفصیلی رو به عهده بگیره؛ چیزی که تو جدول نوشتم گرایش پیش‌فرض هرکدوم از این استانداردها و چیزیه که مخاطب رو به اون سمت هدایت می‌کنن.

این تفاوت‌ها خیلی جالبن. تو پم‌باک مدیر پروژه عملا در مورد تمام برنامه‌ریزی‌ها مسئوله و برنامه‌ریزی تو این استاندارد همیشه تفصیلیه، مگر این‌که امکانش نباشه. مثال ریتا رو همیشه خیلی می‌پسندم. اگه تو دفتر پروژه نشستین و دفتر آتیش بگیره، اولین کاری که می‌کنین چیه؟

گرایش پم‌باک اینه که چنین جوابی بدیم: به برنامه مدیریت پروژه مراجعه می‌کنیم که ببینیم برای چنین وضعیتی چه چیزی پیش‌بینی کرده.

 

پرینس2 اینطوری نیست. پرینس2 تشویق می‌کنه که مدیریت پروژه در سه سطح انجام بشه. سطح مدیریت ارشد، که پروژه رو هدایت می‌کنه، به این معنی که تصمیم‌گیری‌های خیلی کلی رو انجام می‌ده، سطح مدیر پروژه که پروژه رو به تعبیر پرینس2 مدیریت می‌کنه، یعنی برنامه‌ریزی‌های کلان (در حد ریزترین تحویل‌شدنی‌های ممکن، و نه در حد فعالیت‌ها) و در نهایت سطح سرپرست‌های اجرایی، که برنامه‌ریزی‌های کاملا تفصیلی رو بر اساس برنامه‌های کلانی که مدیر پروژه بهشون می‌ده تهیه می‌کنن و کار رو پیش می‌برن. اگه یه سرپرست اجرایی به مشکلی بربخوره، باید اول میزان اهمیت مشکل رو برآورد کنه. اگه تو سطح رواداری خودش باشه، نباید اون رو به مدیر پروژه منعکس کنه (چون وقتش هدر می‌ره) و باید شخصا مسئله رو حل کنه. در غیر این صورت مسئله رو ارجاع می‌ده به مدیر پروژه. مدیر پروژه هم مسئله رو حل می‌کنه، مگر این‌که از سطح رواداری خودش بالاتر باشه و لازم باشه که اون رو به مدیران ارشد ارجاع بده.

به این ترتیب مدیریت تفصیلی پروژه تو پرینس2 به عهده سرپرست‌های اجراییه، نه مدیر پروژه. البته راه‌هایی رو باقی می‌ذاره که اگه لازم بود کل مدیریت به عهده مدیر پروژه باشه.

 

تو اسکرام نقشی به نام اسکرام مستر هست که تا حدی مشابه مدیر پروژه‌س. شاید زیاد هم شبیه نباشه، ولی به راحتی می شه ادعا کرد که نزدیک‌ترین نقش به مدیر پروژه‌س. اگه پم‌باک بیشترین اختیارات مدیریتی رو به مدیر پروژه می‌ده، اسکرام برعکسه و عملا کمترین اختیارات مدیریتی رو به اون می‌ده (پرینس2 هم حد وسطه). تو این سیستم اسکرام مستر فقط استقرار چهارچوب مدیریت پروژه رو مدیریت می‌کنه، مدیریت کلان و تفصیلی کارها به عهده تیم پروژه‌س. اسکرام مستر بیشتر رهبر و مربیه تا مدیر و کارش بیشتر هماهنگ کردن آدم‌ها با همدیگه، حل کردن مشکلاتشون و به عبارت ساده فراهم کردن بستریه که آدم‌ها بتونن علاوه بر انجام دادن کارها، خودشون اون‌ها رو مدیریت هم بکنن.

/td
نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

چقدر کار می‌کنید؟

به نظر شما اگه بخواین موفق باشین باید چقدر کار کنین؟ مثلا چند ساعت در روز؟ چند ساعت در ماه؟

جواب ساده‌س، این ماجرا ربطی به موفقیت نداره!

هیچ اهمیتی نداره که چقدر کار می‌کنیم، مهم اینه که چقدر محصول می‌گیریم. زیاد شدن محصول وابسته به زیاد کار کردن نیست، وابسته به مفید کار کردنه. جالب اینه که خیلی وقت‌ها وقتی زیادتر کار می‌کنیم، کارمون کمتر مفید می‌شه.

 

یکی از استانداردهای مدیریت پروژه PRINCE2 هست، که من خیلی هم می‌پسندمش و حتی اعتقاد دارم که پم‌باک اگه با PRINCE2 ترکیب نشه، چندان چیز جالبی نیست (ترکیب این دوتا استاندارد خودش مقوله خیلی مهم و بحث‌برانگیزیه).

در هر حال. پرینس2 بر اساس 7 اصل شکل گرفته و یکی از اون‌ها اینه: تمرکز بر محصول.

 

تو متن استاندارد چنین جمله‌ای رو می‌بینیم:

 

A successful project is output-oriented not activity-oriented

 

بله، پروژه موفق اونیه که بر خروجی‌هاش متمرکز باشه، نه بر کارهاش. کار ابزاره، خروجی (محصول) هدفه. کار رو می‌شه دایما تغییر داد، ولی محصول سرجاش باقی می‌مونه. اگه محصول همیشه  تو ذهنمون نباشه و به کارهامون جهت نده، کارهایی که می‌کنیم هدر می‌رن. صرفا این‌که چقدر کار کردیم اهمیتی نداره، مهم اینه که چقدر به محصول‌هامون نزدیک شدیم.

 

تا حالا شده کاری برای جایی انجام بدین و سر حق‌الزحمه‌تون به مشکل بربخورین؟

من این رو تا حالا زیاد شنیدم: مگه شما مجموعا چند ساعت برای ما کار کردین؟

چه اهمیتی داره؟ چرا نمی‌پرسین که: مگه شما مجموعا چه خروجی‌هایی برای ما تولید کردین؟

چه فرقی داره که خروجی‌های من تو 300 ساعت تولید شده باشن یا تو 3 ساعت؟ من که زمانم رو به شما نمی‌فروشم، تخصصم رو می‌فروشم.

 

مشکل فقط اینجا نیست، تو ارتباط آدم‌ها با خودشون هم هست. طرف با خودش فکر می‌کنه که “من که دارم روزی 12 ساعت و 7 روز تو هفته کار می‌کنم، پس چرا باید وضعم اینطوری باشه؟”. خوب چه اهمیتی داره که چقدر کار می‌کنی؟

 

پیشنهاد من اینه: هروقت خیلی زیاد کار کردین و خیلی خسته شدین، به این فکر کنین که دارین بی‌راهه می‌رین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)
اشتراک مطالب سایت

با اشتراک در فرم زیر مطالب جدید برایتان ایمیل می‌شوند:

اشتراک مطالب در تلگرام