پروفایل برنامه ریزی و کنترل پروژه

نادر خرمی راد

امکان پیش‌خرید دوره PMP با ۳۰ درصد تخفیف

آزمون PMP

از امروز می‌تونین دوره الکترونیکی آمادگی آزمون PMP رو با ۳۰ درصد تخفیف پیش‌خرید کنین. تخفیف پیش‌خرید قاعدتا فقط تا زمان انتشار دوره وجود خواهد داشت.

برای کسب اطلاعات بیشتر و پیش‌خرید دوره فارسی به سایت Management Plaza مراجعه کنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تصمیم بر ساخت دوره الکترونیکی PMP به زبان فارسی

بالاخره تصمیم گرفتیم که دوره الکترونیکی PMP رو به زبان فارسی هم ارائه کنیم. تصمیم سختی بود، چون تهیه یه دوره الکترونیکی با کیفیت مناسب کار خیلی پر هزینه‌ایه.

در هر حال، الان حدودا داره سه ماه می‌شه که دارم روی طراحی دوره کار می‌کنم و فکر می‌کنم تقریبا تا یک ماه دیگه تموم بشه. بعد از اون ضبط ویدیوها شروع می‌شه و تو اون مرحله همزمان دو نسخه فارسی و انگلیسی از دوره تهیه می‌شه. فکر می‌کنم حدودا تو یک تا دو ماه بشه دوره رو کامل ضبط، ویرایش و منتشر کرد و صد البته، به تایید PMI رسوند.

به سبک معمول Management Plaza، می‌شه دوره رو قبل از انتشار با تخفیف سی درصدی پیش‌خرید کرد. این امکان به زودی برقرار می‌شه و خبرش رو اینجا منتشر می‌کنم.

 

پ.ن. مدت نسبتا زیادیه که مطلبی تو سایت ننوشته بودم و از این بابت خیلی‌ها نگران شده بودن. جای نگرانی نیست، من همچنان به نوشتن ادامه خواهم داد. فقط این مدت حجم کارهام خیلی زیاد شده بود و چند ماه آخر سال میلادی هم زمان برگزاری کنفرانس‌های PMI هست و علاوه بر کنفرانس بلژیک برای سخنرانی تو کنفرانس‌های آلمان، هلند و لهستان هم دعوت شده بودم، که همه این‌ها به شدت وقت می‌گیرن. الان دیگه وضعیت عادی شده.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

دوره الکترونیکی آمادگی آزمون PMP

ما احتمالا در آینده نزدیک یه دوره الکترونیکی آمادگی آزمون PMP تو Management Plaza تهیه کنیم. اگه تعداد علاقه‌مند کافی باشه، ممکنه همزمان نسخه فارسیش رو هم آماده کنیم. به همین خاطر تصمیم گرفتم از خواننده‌های سایت بپرسم که چه عده‌ای علاقه‌مند به این دوره هستن.

دوره مطابق دستورالعمل PMI معادل یه دوره کلاسی ۳۵ ساعته خواهد بود. البته ممکنه یه مقدار طولانی‌تر بشه. با این‌که دوره آمادگی آزمونه، ولی هدف اصلی آشنایی با استاندارد پم‌باک و یاد گرفتن جنبه‌های کاربردیش خواهد بود.

دوره از طرف Management Plaza منتشر می‌شه که R.E.P (موسسه آموزشی تایید شده) PMI هست. خود دوره هم تو PMI ثبت می‌شه و به تایید می‌رسه. به این ترتیب کسایی که دوره رو گذرونده باشن پیش‌نیاز آزمون PMP رو خواهند داشت. طراح و ارائه‌دهنده دوره هم من خواهم بود.

هزینه دوره یک میلیون و ششصد هزار تومن خواهد بود که می‌تونین اون رو ریالی پرداخت کنین. هزینه آزمون رو هم بعد خودتون باید به PMI پرداخت کنین و برای شرکت در آزمون به کشور دیگه‌ای مثل ترکیه و امارات برین.

خوب، ماجرا این بود. اگه علاقه‌مند هستین تو این فرم اعلام کنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

امتیاز قبولی در آزمون PMP

خیلی‌ها در مورد امتیاز قبولی تو آزمون PMP سوال دارن. ماجرا اینه که امتیاز قبولی یه زمانی ۶۲٪ بود، خیلی ساده و سرراست. ولی الان مدت زیادیه که دیگه امتیاز مشخص و ساده‌ای برای قبولی تو آزمون وجود نداره و کسایی که دارن برای آزمون آماده می‌شن نمی‌دونن که دقیقا باید چه انتظاری داشته باشن.

PMI سیستم فعلی رو رسما توضیح نداده و قصد هم نداره بده، ولی ظاهرا ماجرا اینطوریه: بانکی از سوال‌ها وجود داره که تعدادی از اون‌ها برای آزمون هر کسی انتخاب می‌شه. حالا الان تو اون بانک برای هر سوال یه پارامتری هم وجود داره که سختیش رو مشخص می‌کنه. امتیاز قبولی هر کس بسته به ترکیب سختی سوال‌هایی که به طور رندم براش انتخاب شده تعیین می‌شه. به همین خاطر امتیاز قبولی همه یه جور نیست و اگه احیانا سوال‌هاتون سخت باشن خیالتون راحته که با امتیاز کمتری قبول می‌شین و به عبارت دیگه ماجرا منصفانه‌تر می‌شه. امتیازهای قبولی ظاهرا بین ۶۰ تا ۶۵ (و از نظر بعضی ۶۰ تا ۶۸) قرار داره.

البته وقتی که آزمون تموم می‌شه امتیازتون اعلام نمی‌شه و فقط می‌فهمین که قبول شدین یا نه و این‌که تو هرکدوم از گروه‌های فرآیندی چه وضعیتی داشتین. یه شایعه‌ای که وجود داره اینه که باید تو هرکدوم از گروه‌ها هم حداقلی از امتیاز رو بگیرین تا قبول بشین. با این‌که نمی‌شه کاملا به این شایعه اطمینان داشت، ولی به هر حال خوبه که وضعیت خودتون رو تو تک تک گروه‌ها هم بسنجین و اگه تو یکی‌شون زیاد از حد پایین بودین تمرکز بیشتری روی یادگیری‌تون کنین تا ریسک رو حداقل کنین.

در آخر این‌که اگه فرض کنیم امتیاز قبولی تو حالت بدبینانه ۶۸٪ هست، باز هم به این معنی نیست که اگه تو آزمون‌های آزمایشی همون حدود امتیاز گرفتین راضی باشین؛ هم به خاطر این‌که بهتره حاشیه اطمینان داشته باشین و هم این‌که سوال‌های آزمون‌های آزمایشی تنوع کافی نداره و ممکنه بعد از مدتی مطالعه براتون آشنا بشن و ساده‌تر بتونین بهشون جواب بدین. به نظر من بهتره انقدر مطالعه کنین که بتونین امتیازی بین ۷۵ تا ۸۵ درصد بگیرین. خیلی هم به فکر امتیازهای بالاتر نباشین که خیلی امکان‌پذیر نیستن.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

فلش کارتهای آموزشی واژگان آزمون PMP

خیلی از کسایی که می‌خوان تو آزمون PMP شرکت کنن نگرانی تسلط به واژه‌ها رو دارن؛ این‌که ممکنه مفاهیم رو خیلی خوب بدونن و صرفا به خاطر این‌که معنی یک یا دو کلمه رو تو سوال نمی‌دونن نتونن جواب درست بدن. واقعیت اینه که هرکسی هم ممکنه بسته به تسلطی که به زبان انگلیسی داره یک یا چند سوال رو به این خاطر از دست بده.

به همین خاطر مجموعه‌ای برای تمرین یادگیری واژه‌های رایج در آزمون PMP تهیه شده که از سایت ایبوک‌ها قابل تهیه‌س.

PM1-f

این مجموعه ۴۸۰۰ واژه‌س که از متن استاندارد PMBOK، استانداردهای عملی PMI و مجموعه‌ای از شش هزار نمونه سوال آزمون PMP استخراج شده. معنای کلمه‌ها هم از فرهنگ آریانپور هستن.

فلش‌کارتها با نرم‌افزار رایگان Anki استفاده می‌شن که شیوه استفاده‌ش هم تو سایت ایبوک‌ها توضیح داده شده.

image

image

 

روند کار هم اینه که کلمه رو می‌بینین، معنیش رو تو ذهنتون میارین و بعد درستی اون رو قضاوت می‌کنین. بر اساس قضاوتی که کردین بسامد تکرار نمایش کلمه تغییر می‌کنه (هرچقدر با کلمه‌ای بیشتر مشکل داشته باشین، بیشتر تکرار می‌شه).

برای تهیه مجموعه واژگان آزمون PMP به این آدرس مراجعه کنین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

دوره رفع اشکال آزمون PMP (جلسه رایگان)

خیلی وقت بود که تو فکر راه‌اندازی دوره‌ای برای رفع اشکال آزمون PMP بودم. شرکت‌کننده‌های این دوره سوال‌ها و اشکال‌های خودشون رو تو کلاس مطرح می‌کنن و دسته‌جمعی در موردش صحبت می‌کنیم. گذشته از اشکال‌هایی که یه نفر ممکنه داشته باشه، شنیدن مشکلات بقیه و جواب‌ها هم خیلی بهش کمک می‌کنه، چون ممکنه اون مشکل رو خودش هم داشته باشه و ازش بی‌خبر باشه. در کنار جواب دادن به سوال‌های شرکت‌کننده‌ها، تعدادی مسایل پیچیده که فکر می‌کنم ممکنه برای شرکت‌کننده‌ها مشکل ایجاد کنه هم مطرح می‌کنم تا اگه کرد، در موردش دسته‌جمعی صحبت کنیم.

تصمیم گرفتم که این دوره رو به جای کلاس فیزیکی در قالب کلاس مجازی برگزار کنم. کلاس مجازی محیطیه که همگی توش وارد می‌شیم، یه وایت‌برد داره و می‌تونیم صدای همدیگه رو هم بشنویم. این در واقع ابزاریه که برای برگزاری بخشی از دوره الکترونیکی PRINCE2 که در حال ساخته استفاده خواهد شد (همین الان می‌تونیم تو دوره PRINCE2 پیش ثبت‌نام کنین).

به هر حال، قبل از این‌که دوره رسما ارائه بشه لازمه که بعضی چیزها آزمایش بشه و کمبودهای احتمالی سیستم از بین بره. حتی باید مطمئن بشم که کلاس مجازی برای هدفی که داریم مناسبه. به همین خاطر تصمیم گرفتم که به جای کمک گرفتن از تسترها، این کار رو با کمک شرکت‌کننده‌های بالقوه انجام بدم و یه جلسه از دوره رفع اشکال برای آزمایش به طور رایگان برگزار می‌شه.

 

برای شرکت تو این دوره چنین نیازهایی دارین:

  • اینترنت با سرعت مناسب (حداقل ۱۲۸)
  • میکروفن

سیستم عامل و دستگاهی که باهاش کار می‌کنین قاعدتا نباید اهمیتی داشته باشه.

 

این جلسه پنجشنبه پیش رو، ۲۹ فروردین ۱۳۹۲، از ساعت ۲ تا ۳:۳۰ بعد از ظهر برگزار می‌شه.

اگه علاقه‌مند به شرکت تو این دوره هستین لطفا اطلاعات زیر رو برای من ایمیل کنین:

  • اسم
  • رشته تحصیلی
  • شغل
  • این‌که تا چه حد با PMBOK آشنا هستین، برای یادگیریش از چه منابعی تا حالا استفاده کردین، و این‌که قصد شرکت تو آزمون PMP رو در آینده نزدیک دارین یا نه (این توضیح‌ها هرچقدر کامل‌تر باشن بهتره)

 

البته تعداد افراد توی کلاس باید محدود باشه تا بشه اون رو به اندازه کافی تعاملی پیش برد؛ در نتیجه اگه تعداد علاقه‌مندها زیاد باشه متاسفانه ممکنه تو این جلسه نتونیم همگی رو دعوت کنیم.

 

پی‌نوشت: یه نکته‌ای رو فکر می‌کنم باید توضیح بدم؛ این‌که این دوره برای آموزش استاندارد یا آزمون نیست و اگه مطالعه قبلی نداشته باشین براتون مفید نخواهد بود. این دوره صرفا برای کسایی خوبه که مطالعه زیاد کردن و هنوز سوال‌هایی دارن، مشکلایی براشون حل نشده و می‌خوان ۱) موقع شرکت تو آزمون موفق‌تر باشن، یا ۲) استاندارد رو خیلی بهتر بشناسن، بدون این‌که قصد شرکت تو آزمون داشته باشن.

چون دوستان خیلی زیادی از جلسه رایگان استقبال کردن و متاسفانه نمی‌شه تعداد شرکت‌کننده‌ها خیلی زیاد باشه، عملا فقط درصد خیلی کمی می‌تونن «شرکت‌کننده» کلاس باشن. با این حال از بقیه دعوت می‌کنیم که اگه دوست داشتن به عنوان شنونده تو کلاس حاضر بشن؛ تعداد شنونده دیگه محدودیتی نداره.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

PMP یا فوق لیسانس

حداقل هفته‌ای یک دو نفر به من ایمیل می‌دن تا صحبت کنیم و بین گرفتن مدرک PMP و فوق لیسانس یکی رو انتخاب کنن.

سوال اصلی اینه که کدوم یکی از این دو مفیدتره.

این‌که کدوم مفیدتره از فردی به فرد دیگه فرق می‌کنه، من فقط یه سری از مبانی تصمیم‌گیری که مشترک هست رو می‌گم.

 

زمان

گرفتن مدرک PMP به نظر من کمتر وقت می‌بره. فکر می‌کنم اکثر افراد با ۱۰۰ تا ۳۰۰ ساعت مطالعه یا آموزش می‌تونن می‌تونن موفق بشن، ولی برای گرفتن فوق لیسانس مدت زمان کلاس‌ها و مدت زمانی که صرف رفت و آمد به دانشگاه می‌شه از این مقدار بیشتره.

 

هزینه

برای مدرک PMP باید حدود ۵۰۰ دلار برای آزمون هزینه کنین و یه مقداری هم برای سفر به امارات، ترکیه یا کشورهای دیگه. می‌شه حدود ۱۰۰۰ دلار. البته کسایی که ترجیح می‌دن کلاس برن یا پکیج‌های امتحانی بگیرن یه مقدار بیشتر باید هزینه کنن.

این هزینه مجموعا از هزینه فوق لیسانس‌هایی که رایگان نباشن (دوره‌های شبانه، دوره‌های مدیریت صنعتی و …) ارزون‌تر و از فوق لیسانس‌های رایگان گرون‌تره.

حالا نمی‌دونم کلا هزینه براتون چقدر اهمیت داره.

 

سختی قبول شدن

سختی هرکدوم از این دوتا یه جوره. برای من گرفتن یه فوق لیسانس خیلی سخت‌تر از مدرک PMP هست، چون برای اولی باید خیلی چیزهای متنوعی بخونم، بین اون‌ها حتما چیزهایی هست که خیلی نپسندمشون و در این صورت خوندنشون برام خیلی سخت می‌شه. با این حال سخت‌گیری تو امتحان‌های دانشگاه خیلی کمتر از PMP هست و به همین خاطر برای خیلی از افراد PMP سخت‌تر از فوق‌لیسانسه.

اگه هنوز برخوردتون با یادگیری حالت دبیرستانی داشته باشه، فوق لیسانس راحت‌تر از PMP هست.

 

اعتبار در خارج ایران

بدون تردید تو کشورهای پیشرفته اعتبار مدرک PMP به مراتب بیشتر از فوق لیسانسه (هر رشته‌ای که می‌خواد باشه).

 

اعتبار در ایران

جریان تو ایران کمی پیچیده‌س. بعضی‌ها اصلا PMP رو نمی‌شناسن و در نتیجه اعتباری هم نمی‌تونن براش قایل باشن؛ اون‌هایی هم که می‌شناسن برخورد دوگانه‌ای دارن.

کلا به نظر من میاد که به طور عمومی و میانگین، اعتبار فوق لیسانس در حال حاضر تو ایران بیشتر از PMP هست. البته تو جاهای خاصی که تو برنامه‌ریزی و کنترل پروژه پیشرفته هستن، معمولا PMP رو بالاتر می‌دونن.

البته می‌دونین که این‌طور چیزها دایما در حال تغییره؛ ممکنه سه سال دیگه ببینیم که PMP به طور عمومی هم تو جایگاه بالاتری قرار گرفته.

 

بقیه مسایل

به گرفتن هردوشون هم فکر کنین!

PMP رو هر زمانی می‌تونین بگیرین و هرچقدر هم که دیرتر برین سراغش چون تجربه‌تون تو کار بیشتر شده عملا راحت‌تر می‌تونین موفق بشین، ولی فوق لیسانس رو هرچقدر زودتر دست به کار بشین بهتره.

ممکنه زمانی بخواین دکترا بگیرین؟ در این صورت مشخصه که الان چه تصمیمی باید بگیرین.

 

در هر حال، امیدوارم که هر تصمیمی می‌گیرین موفق باشین و فراموش نکنین کسی که در حال پیشرفت نباشه عملا بازنده‌س.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تغییرات آزمون PMP در سال 2011

مدتیه که روزی دو سه تا ایمیل دارم که به نوعی درباره تغییرات آزمون PMP از من می‌پرسن و به این نتیجه رسیدم که بهتره مسئله رو کامل اینجا توضیح بدم.

تغییرات از 31 آگوست 2011، معادل با 9 شهریور 1390 اعمال می‌شن. اگه در حال برنامه‌ریزی امتحان هستین باید این رو هم در نظر داشته باشین که تو مرحله رزرو امتحان ممکنه مجبور بشین از چند هفته تا یکی دو ماه دیرتر از زمانی که به نظرتون ایده‌آل میاد وقت بگیرین.

تغییرات تو سایت PMI توضیح داده شدن.

ماجرا از بررسی نقش PMPها تو حرفه‌شون، انتظارهایی که ازشون می‌ره و نیازهایی که وجود داره شروع می‌شه. بررسی‌های اخیر PMI نشون داده که این نقش تو سال‌های اخیر کمی تغییر کرده. از اونجایی که آزمون PMP قراره شایستگی فرد رو برای کار نشون بده، به تناظر تغییراتی که تو برداشت عمومی از این نقش به وجود اومده، تغییراتی کرده.

تغییرات عمده نیستن و عموما روی مسئله اخلاق حرفه‌ای متمرکز شدن. 70٪ آزمون هیچ تفاوتی با گذشته نخواهد داشت و 30٪ باقیمونده هم تفاوت‌هایی جزئی می‌کنن. تفاوت تو اینه که قبلا اخلاق حرفه‌ای در قالب حوزه‌ای جداگانه مطرح می‌شد. یعنی سوال‌هایی صرفا درباره اخلاق حرفه‌ای مطرح می‌شدن. الان PMI به این نتیجه رسیده که اخلاق حرفه‌ای رو نمی‌شه حوزه جداگانه‌ای در نظر گرفت و در تمام جنبه‌های کار دخالت داره؛ به همین خاطر سوال‌های این حوزه با سایر حوزه‌ها ترکیب شده.

 

به عنوان مثال، قبلا سوال‌هایی از این دست می‌دیدیم:

شما مدیر پروژه‌ای هستین که تو یه کشور غریبه انجام می‌شه. تو این کشور زن‌ها عملا نمی‌تونن سمت‌های مهم داشته باشن و ارتقا دادن زن‌ها به لحاظ عرف و قوانین نانوشته اون کشور ممنوعه. چند زن تو تیم پروژه شما هستن که یکی از اون‌ها شایستگی‌های زیادی داره و به نظرتون باید ارتقا پیدا کنه. چه خواهید کرد؟

  1. به عرف و قوانین نانوشته توجه نمی‌کنم، اون رو ارتقا می‌دم و سعی می‌کنم مشکلاتی که به این خاطر به وجود خواهد اومد رو رفع کنم.
  2. به عرف و قوانین نانوشته اون کشور احترام می‌ذارم، چون در اون کشور کار  می‌کنم. راه دیگه‌ای برای تقدیر از اون فرد پیدا می‌کنم که مشکلی ایجاد نکنه.
  3. از مشاور حقوقی شرکت کمک می‌گیرم.
  4. اقدام خاصی نمی‌کنم.

 

مسئله این نیست که جواب چیه، ولی به عنوان راهنمایی می‌گم که وقتی دارین پروژه‌ای رو تو کشور دیگه‌ای انجام می‌دین باید به قوانین و عرف‌های اون کشور احترام بذارین، با این حال این مسئله حدودی داره؛ به عنوان مثال تبعیض جنسی در هیچ شرایطی پذیرفتنی نیست و در نتیجه جواب صحیح 1 هست.

این سوال صرفا درباره اخلاق حرفه‌ای بود و ارتباط مستقیمی با حوزه‌های دیگه نداشت. حالا از این به بعد ممکنه چنین سوال‌ها هم ببینیم:

 

شما مدیر یک پروژه هستین که کارهای اجرایی اون به تازگی شروع شده. تو مرحله برنامه‌ریزی و به خصوص تهیه ساختار شکست کار از اکثر اعضای تیم پروژه کمک گرفتید، البته به جز چند زنی که عضو تیم بودند و با توجه به عرف‌ها و قوانین نانوشته اون کشور نمی‌تونستین ازشون برای کارهای مهمی مثل برنامه‌ریزی کمک بگیرین، چون در اون کشور فقط کارهای سطح پایین به عهده زنان گذاشته می‌شه. هم‌اکنون در مرحله اجرا مشکلاتی به وجود اومده. بعضی اعضای تیم اعتقادی به واقع‌بینانه بودن برنامه ندارن و با همدیگه هم اختلاف نظر دارن. مشکل چیه؟

  1. مشارکت ندادن کل اعضای تیم پروژه
  2. وجود تبعیض جنسی در تیم پروژه
  3. کوتاه بودن زمان پروژه
  4. مبهم بودن گستره و شرایط پروژه

 

3 و 4 نمی‌تونن جواب صحیح باشن، چون وقتی مدیر پروژه برنامه‌ای رو می‌پذیره باید به لحاظ زمان و هزینه و گستره واقع‌بینانه و صحیح باشه و اگه مثلا نمی‌تونه زمان مناسب برای پروژه بگیره و به هیچ شکلی هم نتونسته مشکل رو حل کنه، عملا نباید مدیریت اون پروژه رو بپذیره. مشکلاتی که گفته شده از نظر PMI به این خاطره که اعضای تیم در زمان برنامه‌ریزی به اندازه کافی مشارکت نداشتن، که این مشارکت نداشتن هم به خاطر تبعیض جنسی بوده. تبعیض جنسی رو هم که می‌دونین، عرف‌ها و قوانین نمی‌تونن مجاز کنن. پس هم 1 می‌تونه جواب باشه و هم 2. تو این شرایط باید دلیل ریشه‌ای‌تر رو انتخاب کرد. تو این حالت دلیل نبود مشارکت کامل تبعیض جنسی بوده، پس جواب صحیح می‌شه 2.

 

تو این سوال مسئله‌ای مطرح شده که ترکیبی از برنامه‌ریزی و اخلاقه. این می‌شه نوع جدیدی از سوال که انتظار می‌ره بعد از این تو آزمون PMP دیده بشه.

 

چطوری باید برای آزمون جدید آماده شد؟

به عقیده من تغییرات عمده نیستن و اگه داوطلب در حدی باشه که بتونه تو آزمون فعلی قبول بشه، حتما تو آزمون جدید هم قبول می‌شه. به همین خاطر به نظر من می‌تونین با خیال راحت از منابع قبلی برای آمادگی آزمون جدید استفاده کنین.

تنها توصیه‌ای که می‌کنم اینه که توجه بیشتری به اخلاق حرفه‌ای داشته باشین. حتما آیین‌نامه اخلاق حرفه‌ای PMI رو مطالعه کنین و فصل مربوط به اخلاق حرفه‌ای منابع آمادگی آزمون رو هم با دقت بیشتری بخونین. ترجمه آیین‌نامه رو می‌تونین از اینجا دانلود کنین.

 

با آرزوی موفقیت

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

کتاب راهنمای آزمون PMP چاپ شد

کتاب جدیدم، راهنمای آزمون PMP و استاندارد مدیریت پروژه PMBOK، چاپ شد.

 

image

 

این کتاب ترجمه معروف‌ترین و پرفروش‌ترین کتاب راهنمای آزمون PMP در جهانه، کتاب راهنمای آزمون ریتا.

نکته مهم در مورد این کتاب اینه که هیچ گرایشی به مطالب حفظی نداره و به بهترین شکل زمینه‌ای فراهم می‌کنه که مخاطب احساس کنه نیاز به حفظ کردن مطالب نداره و باید با درک مفهومی پیش بره.

هدف اصلی کتاب اینه که مخاطب رو برای آزمون PMP آماده کنه، ولی واقعیت اینه که منبع خیلی خوبی برای درک استاندارد پم‌باک هم هست. در نتیجه اون رو به تمام کسایی که قصد شرکت در آزمون رو ندارن، ولی می‌خوان پم‌باک رو به خوبی بفهمن هم توصیه می‌کنم. ممکنه قبلا پم‌باک رو مرور کرده باشین و ارتباط زیادی باهاش برقرار نکرده باشین و حتی به نظرتون جالب و کاربردی هم نیومده باشه. فکر می‌کنم وقتی این کتاب رو بخونین نظرتون در مورد پم‌باک عوض بشه.

در ضمن، تمام معادل‌سازی‌های این کتاب مشابه و سازگار با ترجمه‌ایه که از استاندارد پم‌باک کردم و کمی پیش از این کتاب چاپ شد.

لینک سفارش آنلاین کتاب از سایت ناشر

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

گرفتن مدرک PMP، از سیر تا پیاز

مدرک PMP داره روز به روز تو ایران بیشتر شناخته می‌شه و افراد بیشتری به این فکر می‌افتن که اون رو بگیرن. وقتی هم چنین فکری به ذهنشون می‌رسه انبوهی از سوال‌ها براشون مطرح می‌شه که به راحتی نمی‌تونن جوابشون رو پیدا کنن. این مطلب رو نوشتم که به همچین سوال‌هایی جواب بدم.

 

image

 

این مدرک چی هست؟

PMP مخفف Project Management Professional هست، یعنی چیزی تو مایه‌های حرفه‌ای در مدیریت پروژه. توجه کنین که مثلا نگفتن مدیر پروژه حرفه‌ای، به این خاطر که این کس ممکنه مدیر پروژه نباشه و صرفا در مدیریت پروژه حرفه‌ای باشه؛ یعنی تمام کسایی که کارشون برنامه‌ریزی و کنترله هم مخاطب مدرک می‌شن.

PMP مهم‌ترین، شناخته شده‌ترین و با ارزش‌ترین مدرکیه که تو زمینه مدیریت پروژه تو دنیا وجود داره و فاصله زیادی هم با رقبای خودش داره. به تمام معنا بین‌المللیه.

این مدرک یه گواهی حرفه‌ایه، نه گواهی آکادمیک؛ یعنی به ازای گذروندن تعدادی واحد و دریافت درجه‌ای آکادمیک داده نمی‌شه، به ازای داشتن شرایطی خاص (که جلوتر توضیح می‌دم) و قبولی در امتحان داده می‌شه. خیلی جاها برای مدارک حرفه‌ای ارزشی بالاتر از مدارک آکادمیک قائل هستن، چون نشون می‌دن که اطلاعات و مهارت‌های فرد کاملا کاربردی و واقع‌بینانه هست، در حالی که درجه‌های آکادمیک اطلاعات تئوریک رو تضمین می‌کنن که ممکنه در عمل به سادگی پیاده‌سازی نشن.

image

این مدرک رو PMI صادر می‌کنه: Project Management Institude

موسسه مدیریت پروژه یه موسسه غیر انتفاعی بین‌المللیه و علاوه بر این گواهی، گواهی‌های دیگه‌ای هم داره. اگه دوست داشتین اطلاعات بیشتری در مورد انواع گواهی‌های مرتبط با مدیریت پروژه به دست بیارین به این مطلب مراجعه کنین.

 

این مدرک به درد من می‌خوره؟

بذارین سوال رو کامل‌تر کنم: من یه کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه هستم، آیا این مدرک به درد من می‌خوره؟

جواب با شدت تمام مثبته. حتما. خیلی زیاد.

و این هم دلایلش:

  1. با داشتن این مدرک اعتبارتون بالا می‌ره و می‌تونین تو کارتون پیشرفت کنین، به خصوص اگه اون رو همراه کنین با چیزهای دیگه.
  2. با این مدرک از “یه آدمی که تو یه کشور جهان سومی معلوم نبوده چیکار می‌کرده” تبدیل می‌شین به کارشناسی که تو همه جای دنیا به رسمیت شناخته می‌شه. امتیاز این مسئله فقط برای کسایی نیست که می‌خوان از ایران برن، کسای دیگه هم ممکنه بخوان کارهای کوتاه مدتی خارج ایران بگیرن، پارتنرهای خارجی داشته باشن و …
  3. زمانی می‌تونین این مدرک رو بگیرین که چیزهای خیلی زیادی یاد گرفته باشین که اگه به خودتون بود ممکن بود هیچوقت بهشون اهمیت ندین و طرفشون نرین. بعدا می‌فهمین که اون چیزها براتون خیلی مفیدن.

 

مورد سوم خیلی اهمیت داره. زمانی می‌تونین PMP بشین که اطلاعات جامع و یکپارچه‌ای از کل ماجرای مدیریت پروژه داشته باشین و این دید خیلی براتون مفید خواهد بود، حتی اگه قصد داشته باشین که تا آخر عمرتون هم کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه باشین.

پس اگه نظر من رو می‌خواین، حتما برین دنبال گرفتن این مدرک.

 

تسلط به محتوای PMP چقدر به کار برنامه‌ریزی و کنترل پروژه کمک می‌کنه؟

قسمت اصلی محتوایی که تو PMP هدف هست و قبول شدنتون تو آزمون نشون می‌ده که به اون محتوا تسلط دارین، ارتباط مستقیمی با اون چیزی که تو ایران بهش می‌گیم برنامه‌ریزی و کنترل پروژه نداره!

البته قسمتیش هم ارتباط مستقیم داره، ولی اون مباحث انقدر ساده هستن که اگه بلد نباشین و بخواین در زمان آماده شدن برای آزمون PMP یادشون بگیرین، به نظر من نمیشه اسمتون رو گذشت کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه.

خوب، پس به درد نمی‌خوره؟

چرا، من که بارها گفتم به درد می‌خوره. تو هر کاری لازمه که آدم تلاشش رو متمرکز کنه روی نقطه اصلی و اونجا تا جایی که می‌تونه عمیق بشه. ولی خیلی وقت‌ها نمی‌شه با تمرکز کامل روی یک نقطه از حدی بیشتر عمیق شد. باید هر از چندی هدف رو کمی بزرگ‌تر کرد، کمی به اون ترتیب پیش رفت و بعد دوباره کار رو متمرکز کرد. وقتی برای آزمون PMP آماده می‌شین، محتوای خیلی زیادی رو یاد می‌گیرین که پشتوانه خیلی خوبی برای کارتون تو برنامه‌ریزی و کنترل پروژه می‌شه، حتی با وجود این‌که به نظر میاد ارتباط مستقیم ندارن.

 

چه کسایی می‌تونن مدرک بگیرن؟

کسایی می‌تونن مدرک رو بگیرن که:

  1. حداقل 3 سال سابقه کار مرتبط با مدیریت پروژه داشته باشن (برای مدرک لیسانس و بالاتر. برای دیپلم باید 5 سال سابقه داشت).
  2. حداقل 35 ساعت دوره آموزشی مناسب گذرونده باشن.
  3. متعهد شده باشن که به آیین‌نامه اخلاق حرفه‌ای PMI پایبند خواهند بود.

 

زیاد شرایط سختی نیست. در مورد سابقه کار محدودیتی که وجود داره اینه که باید تو همه زمینه‌های مدیریت پروژه سابقه داشته باشین، نه مثلا فقط زمان‌بندی. بعدا وقتی دارین ثبت نام می‌کنین ازتون تک تک سوابق رو می‌پرسه و یه لیست از انواع کارها می‌ده تا بگین که برای هرکدوم چند ساعت کار کردین. اگه هرکدوم از زمینه‌ها حداقل تعداد ساعت رو داشته باشن، مجازین که برای امتحان ثبت نام کنین. البته این ماجرا اونقدر که ممکنه به نظرتون بیاد سخت نیست. در مورد اکثر افراد کارهای متعددی که تحت اسم برنامه‌ریزی و کنترل پروژه انجام دادن رو می‌شه طوری تعبیر کرد که جوابگو باشه. اگه با پم‌باک آشنا باشین می‌دونین که دو ساختار برای شکست مطالبش (مهارت‌های مدیریت پروژه) داره، یکی گروه‌های فرآیندیه و دومی حوزه‌های دانش. چیزی که برای PMP شدن لازم دارین این نیست که تو همه حوزه‌های دانش کار کرده باشین (مثلا مدیریت منابع انسانی) و کافیه که تو همه گروه‌های فرآیندی تجربه‌ای کسب کرده باشین؛ یعنی آغازش، برنامه‌ریزی، اجرا، نظارت و کنترل و در نهایت خاتمه. نیازی نیست که مثلا تو مرحله آغازش تمام کارها رو تجربه کرده باشین، اگه فقط قسمتی از کارهای آغازش رو تجربه کرده باشین کافیه. به همین خاطره که ارضای این ساختار خیلی راحت‌تر از حوزه‌های دانشه، چون اون‌ها تعدادشون بیشتره.

 

دوره آموزشی خیلی‌ها رو نگران می‌کنه، ولی ظاهرا چیز پیچیده‌ای نیست. نیازی نیست که برگزار کننده دوره شرایط ویژه‌ای داشته باشه و مثلا فقط موسسه‌های خاصی بتونن دوره‌های 35 ساعته رو برگزار کنن. تو راهنمای PMI توضیح داده که اگه مثلا دوره‌ای تو شرکتتون برای مدیریت پروژه برگزار شده باشه و تمام زمینه‌های مدیریت پروژه رو هم پوشش داده باشه، همون دوره کافیه؛ بله، محدودیت اینه که تو دوره‌ای که معرفی می‌کنین باید تمام حوزه‌های مدیریت پروژه پوشش داده شده باشه. یه نکته دیگه اینه که تو شرایطی لازمه که گواهی اون رو هم ارائه کنین (شرایط رو هم می‌گم حالا) و باید پیش‌بینی اون رو هم کرده باشین. من خودم ترجیح دادم یه دوره آنلاین بگذرونم که مخصوص این کار بود و مطمئن بودم که بعدا مشکلی برام پیش نمیاد. دوره هم 50 دلار بود و آدرسش هم اینه: http://proxalt.com

فکر می‌کنم دوره‌هایی که تو ایران برگزار می‌شه هم برای این کار کافی باشه، ولی مسئولیتی بابت این حرفم قبول نمی‌کنم.

 

آیین‌نامه اخلاق حرفه‌ای هم اجباریه. آیین‌نامه‌ایه که ترجمه‌ش هم کردم و در اولین فرصت می‌ذارمش تو سایت.

 

چطوری برای آزمون آماده بشم؟

اولین منبع پم‌باکه که نسخه‌های مختلفش به فارسی هم ترجمه شدن. من هم نسخه چهارمش (2008) که الان آخرین نسخه‌س رو ترجمه کردم. البته الان که دارم این رو می‌نویسم هنوز چاپ نشده، ولی باید در آینده نزدیک چاپ بشه.

دومین منبع پایه، آیین نامه اخلاق حرفه‌ایه که ازش 3 تا 8 سوال تو آزمون میاد. آزمون 200 سوال چهار جوابیه. ظاهرا قراره تو نیمه دوم سال 2011 تعداد سوال‌های آیین‌نامه تو آزمون خیلی بیشتر بشه و با حوزه‌های دانش هم ترکیب بشه.

این منابع برای قبولی به هیچ وجه کافی نیستن. باید قبلا مدیریت پروژه رو لمس کرده باشین. نیازی نیست که خودتون پروژه مدیریت کرده باشین، همین که برنامه‌ریزی و کنترل پروژه کرده باشین و با مدیرای پروژه‌ها از نزدیک ارتباط داشته باشین و تو کارهاشون دقت کرده باشین کافیه. تا حالا شده تو رفتار مدیر پروژه‌تون دقیق شده باشین؟ با خودتون بگین که چرا مثلا در مورد این مشکل فلان کار رو کرد و بهمان کار رو نکرد؟ شده ازش بپرسین که چرا فلان تصمیم رو گرفتی؟ اگه همچین آدمی باشین، خیلی راحت‌تر می‌تونین تو آزمون قبول بشین.

منابع زیادی برای آمادگی آزمون وجود داره که هم به فهم بهتر پم‌باک کمک می‌کنه و هم برای شرکت در آزمون آمادتون می‌کنه. معروف‌ترین منبع، کتاب آمادگی آزمون ریتا هست که اون رو ترجمه کردم و در آینده نزدیک چاپ می‌شه.

به جز اون کتاب‌های دیگه‌ای هم هست. خیلی‌ها توصیه می‌کنن که فقط یه منبع رو نخونین و حداقل دو کتاب مختلف رو بخونین، ولی به نظر من یک منبع هم اگه دقیق خونده بشه کاملا کافیه.

آخرین چیزی که لازم دارین، آزمون‌های شبیه‌سازی شده‌ن. آزمون 200 سوال چهار جوابیه که همه جای دنیا به زبان انگلیسیه و برای جواب دادن بهشون 4 ساعت وقت دارین. باید تو آزمون‌های شبیه‌سازی شده سرعت و انرژی خودتون رو بسنجین، و صدالبته نمره‌ای که میارین رو هم تخمین بزنین. اگه 61٪ سوال‌ها رو درست جواب بدین قبول می‌شین و در نتیجه به نظر من باید تو آزمون‌های شبیه‌سازی شده بالای 70٪ امتیاز بیارین که حاشیه اطمینان مناسبی داشته باشین.

آزمون‌های شبیه‌سازی شده‌ای که می‌شناسم و استفاده کردم این‌ها هستن:

  1. PM Fastrack: این آزمون مال موسسه ریتاس. یه نرم‌افزاره که باید نصب کنین و استفاده کنین. متاسفانه رایگان نیست، ولی نسخه‌های غیرمجازش راحت پیدا می‌شه.
  2. Exam central: آنلاینه و رایگان. کیفیتش هم خیلی خوبه.
  3. Head First Labs: آنلاین و رایگان. کیفیتش خیلی خوبه. این آزمون مال موسسه O’Reilly هست که تعدادی کتاب هم برای آمادگی آزمون داره و کتاب‌هاش به نظر من بعد از کتاب ریتا بهتر از همه هستن.
  4. PMSoft: باز هم آنلاین و رایگان. کیفیتش کمابیش خوبه.

این‌ها اصلی‌ها بودن. به جز اون‌ها می‌تونین به این و این و این و این هم مراجعه کنین، که همگی رایگان هستن و در عین حال به خوبی قبلی‌ها نیستن.

 

تمام این آزمون‌ها که معرفی کردم جواب‌های تشریحی دارن و می‌تونین دلیل اشتباه بودن جواب‌هاتون رو بفهمین. فقط مرور کردن جواب‌های اشتباه کافیه؟ اصلا. تمام سوال‌هایی که شک دارین رو هم علامت بزنین تا اگه درست جواب داده بودین هم یه بار دیگه مطالعه‌ش کنین، توضیح‌ها رو بخونین و …

آزمون PM Fastrack برای من سخت‌تر از اون‌های دیگه بود و بین 60 تا 70 درصد ازش امتیاز میاوردم، در حالی که تو بقیه بین 75 تا 90 درصد امتیاز میاوردم و تفاوت واقعا زیاده. آزمون اصلی برای من به گروه دوم نزدیک‌تر بود. البته این تفاوت ممکنه برای من و به خاطر نوع دانسته‌های من باشه و برای شما و دیگران تناسب دیگه‌ای داشته باشن.

 

توصیه مهم من به شما اینه که سوال‌های آزمون‌های شبیه‌سازی شده رو حروم نکنین. تعداد این سوال‌ها محدوده و باید در آخر کار ازشون استفاده کنین، در نتیجه پیش از این‌که تمام منابع رو مطالعه کنین به هیچ وجه سوال‌ها رو نگاه هم نکنین!

 

برای شرکت در آزمون باید تا چه حدی به زبان انگلیسی مسلط بود؟

تو این امتحان زبان به هیچ وجه هدف نیست و توجه فقط به معلوماته. با این حال، خوب آزمون به زبان انگلیسیه دیگه!

زیاد نگران نباشین، چون طراح‌های سوال‌ها سعی کردن متن سوال‌ها ساده باشه و مثلا به هیچ وجه متن سوال‌های امتحان رو نمی‌تونین با متن نسبتا مشکل پم‌باک مقایسه کنین. با این حال، اگه درک مطلبتون در زبان انگلیسی خوب نباشه به مشکل بر می‌خورین. حداقلش اینه که سرعت جواب دادنتون رو کم می‌کنه، چون لازمه که سوال رو چند بار بخونین تا کامل بفهمین. کلماتی که تو متن سوال به کار می‌رن هم معمولا نا آشنا نیستن و کسایی که کمی متون ساده مدیریت پروژه رو به زبان انگلیسی خونده باشن و زبان عمومیشون هم بد نباشه می‌تونن از پسش بر بیان.

با این حال باید پذیرفت که شرایط برای کسایی که انگلیسی زبان هستن راحت‌تره. من خودم تو امتحان به سوالی بر خوردم که شرایطی رو توصیف کرده بود و تو متن سوال از صفتی استفاده کرده بود که نمی‌شناختمش. مثبت یا منفی بودن اون صفت جواب رو کاملا تغییر می‌داد و من هم از ظاهر کلمه نمی‌تونستم حدس بزنم که مثبته یا منفی؛ نتیجه چی بود؟ این بود که مجبور شدم یکی از دو گزینه‌ای که می‌تونست جواب باشه رو انتخاب کنم. ممکنه اون سوال رو اشتباه جواب داده باشم، در حالی که اگه انگلیسی زبان بودم قطعا چنین ریسکی برام وجود نداشت.

اگه مایل باشین می‌تونین برای تسلط بیشتر به کلمه‌هایی که تو آزمون به کار می‌ره از مجموعه فلش‌کارت‌های واژگان آزمون PMP هم کمک بگیرین.

 

چقدر باید برای آماده شدن در آزمون انرژی صرف کنم؟

اصولا کسی که داره تو این آزمون شرکت می‌کنه سر کار هم می‌ره. به نظر من برای چنین آدمی که می‌خواد بین کار و تفریح و زندگی خودش رو برای آزمون هم آماده کنه، چیزی بین یک سال تا دو سال کافیه. البته می‌شه با انرژی خیلی زیاد زودتر هم کار رو تموم کرد، ولی چرا آدم عجله کنه؟

تا وقتی که تو آزمون‌های شبیه‌سازی شده نتیجه مناسبی نگرفتین مطالعه‌تون رو متوقف نکنین و وقت امتحان هم رزرو نکنین. در غیر این صورت هم ممکنه شکست بخورین و هم پولتون هدر رفته.

 

بهتره چه زمانی برم سراغ گرفتن مدرک؟

پیش‌فرض من اینه که این سوال رو یه کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه داره می‌پرسه. خوب، چنین آدمی باید مطالعاتش رو اولویت بندی کنه و پیش بره. به نظر من داشتن دانش‌ها و مهارت‌های زیر براتون حیاتی‌تر از PMP هست:

  1. دونستن اصول و مفاهیم برنامه‌ریزی و کنترل پروژه
  2. تسلط کامل به نرم‌افزار پراجکت
  3. تسلط کامل به نرم‌افزار پریماورا (ترجیحا P6)
  4. آشنایی با Pertmaster (اسم جدیدش شده Risk Analysis)
  5. آشنایی با اصول، مفاهیم و مسایل حقوقی قراردادهای مرتبط با پروژه‌ها
  6. آشنایی با مسایل مالی پروژه‌ها

بعد از این‌که این موارد کامل بشن، یکی از گزینه‌های بعدی که در افق کارتون قرار می‌گیره PMP هست.

ولی یه چیزی جا افتاد. یادتون هست؟

زبان انگلیسی! دونستن زبان انگلیسی خیلی مهمه و اگه ضعف دارین باید قبل از این‌که برین سراغ مدرک PMP درستش کنین. مسئله فقط این نیست که در این حالت راحت‌تر می‌تونین امتحان بدین؛ به هزاران کتاب مفیدی که به زبان انگلیسی هستن و این روزها می‌شه از اینترنت دانلود کرد فکر کنین…

 

چطوری برای آزمون ثبت نام کنم؟

اولین مرحله اینه که برین تو سایت PMI و عضو بشین. برای عضویت فکر کنم باید حدود 100 دلار پرداخت کرد. اگه کسی رو نمی‌شناسین که کارت اعتباری داشته باشه و بتونین ازش درخواست کنین که هزینه رو پرداخت کنه، می‌تونین از فروشنده‌های ایرانی آنلاین دبیت‌کارت بخرین یا از موسسه‌های فراوونی که تو ایران خدمات پرداخت انجام می‌دن کمک بگیرین. مشخصه که برای این کار باید کارمزد هم پرداخت کنین.

دو سه هفته بعد از این‌که عضو بشین کارت عضویتتون با پست میاد در خونه. خوشبختانه فعلا PMI هیچ محدودیت و تحریمی برای ایرانی‌ها نداره.

مرحله بعد اینه که تو سایت لاگین کنین و برای آزمون PMP ثبت نام کنین. آمادگیش رو داشته باشین که چند ساعت پای کامپیوتر فرم پر کنین!

تو این مرحله خیلی دقت کنین. مبنا اعتماده و هر چیزی که وارد کنین پذیرفته می‌شه، ولی عده کمی به طور اتفاقی انتخاب می‌شن برای ممیزی و اونوقت این افراد باید برای تمام چیزهایی که وارد کرده بودن سند بفرستن. من خودم وقتی فرم‌ها رو پر می‌کردم به این مسئله توجه نداشتن و مثلا مدرکم رو زدم فوق لیسانس، در حالی که برای این کار هیچ فرقی با لیسانس نمی‌کرد. وقتی قرار شد ممیزی بشم مجبور شدم برم مدرک فوق لیسانسم رو بگیرم و برای این کار چند روز وقت صرف کردم، در حالی که لیسانسم رو داشتم. شانسی که آوردم این بود که تمام سوابق کاریم رو وارد نکردم و فقط در حدی وارد کردم که برای آزمون لازم بود، وگرنه مجبور می‌شم چندین و چند روز دور شهر بگردم و از شرکت‌های مختلف گواهی بگیرم.

در نهایت اعضا باید حدود 400 دلار برای آزمون پرداخت کنن. بعد از این‌که مدارکتون تایید بشه و اگه بدشانسی آوردین و ممیزی شد، بعد از ممیزی، اعلام می‌شه که مجاز به شرکت در آزمون هستین. یه لینک براتون میاد که برین تو سایت Prometric و وقت رزرو کنین. این Prometric همون شرکتیه که تقریبا همه آزمون‌های بین‌المللی (مثل آزمون‌های مایکروسافت) رو برگزار می‌کنه.

 

کجا می‌تونم امتحان بدم؟

پرومتریک تو اکثر کشورها شعبه داره، می‌تونین تو سایتش به راحتی کنترل کنین. ایرانی‌ها معمولا تو امارات یا ترکیه امتحان می‌دن. در هر حال، هر جای دنیا که امتحان بدین به زبون انگلیسیه. من تو کشوری فرانسوی زبان امتحان دادم و همزمان با امتحان من چند امتحان دیگه هم برگزار می‌شد. تمام چیزهایی که پشت بلندگو می‌گفتن به زبان فرانسوی بود، ولی چیزایی که به امتحان PMP مربوط می‌شد رو انگلیسی می‌گفتن.

 

چه زمان‌هایی امتحان برگزار می‌شه؟

دایما داره برگزار می‌شه. من دو ماه زودتر از تاریخی که برام مناسب بود مشغول رزرو کردن وقت شدم و اون زمان تو امارات تو هر هفته 4 تا 5 روز آزاد وجود داشت که می‌تونستم رزرو کنم، در حالی که تو خیلی از کشورهای اروپایی تو هر 10 روز می‌شد یک تا دو روز آزاد پیدا کرد.

در هر حال، حداقل یه ماه قبل از تاریخی که برای آزمونتون مناسبه وقت رزرو کنین. فکر می‌کنم نیازی به توضیح نباشه که باید همزمان برنامه سفرتون رو هم بچینین که به مشکلی بر نخورین.

 

روز امتحان چه اتفاقی می‌افته؟

امتحان برای ماها همراه با سفره. امتحان نیاز به تمرکز و انرژی خیلی زیاد داره، در نتیجه پیشنهاد اکید می‌کنم که سفرتون رو طوری تنظیم کنین که حداقل دو روز قبل از امتحان به اون شهر رسیده باشین و اون دو روز رو خیلی خوب تفریح کنین و سعی کنین خسته نشین.

روز امتحان باید نیم ساعت زودتر به خاطر تشریفات اداری به شعبه برین. یه کمد بهتون می‌دن که همه چیزتون رو بذارین توش و بعد برین تو سالن امتحان. تو سالن امتحان تعدادی کامپیوتره و معمولا داوطلب‌ها همزمان امتحانشون رو شروع نمی‌کنن، وقتی می‌رین تو ممکنه عده‌ زیادی از قبل در حال امتحان دادن باشن. هر کسی هم یه امتحانی داره می‌ده، همه الزاما امتحان PMP نمی‌دن.

تو جلسه هیچ نوع خوردنی هم نباید ببرین. هروقت که بخواین می‌تونین بین امتحان بلند شین و برین تو سالن استراحت بشینین و با قهوه رایگان (یا پذیرایی‌های دیگه‌ای که ممکنه تو جاهای دیگه فرق کنه) از خودتون پذیرایی کنین. هرچقدر که بخواین و به هر تعداد که بخواین می‌تونین برین تو سالن استراحت، فقط نکته‌ش اینه که زمان امتحانتون داره می‌گذره.

 

نتیجه‌گیری

نتیجه‌گیری نداره دیگه؛ امیدوارم در زمان مناسب کار رو شروع کنین، به شیوه مناسب برای آزمون آماده بشین و به سادگی هم قبول بشین. هیچوقت هم روند یادگیریتون رو متوقف نکنین، همیشه راه‌های خیلی زیادی برای پیشرفت کردن وجود داره.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

گواهی های بین المللی مدیریت پروژه

چند روز پیش دوستان مطلبی رو تو گوگل ریدر شیر کرده بودن با عنوان بهترین مدارک بین‌المللی آی تی در سال 2010 که من رو به فکر انداخت مطلب مشابهی در مورد گواهی‌های بین‌المللی مدیریت پروژه بنویسم.

 

قبلش یه سوال مهم: چرا بریم دنبال گرفتن گواهی؟

به نظر خیلی‌ها این ماجرا به خاطر مدرک‌گراییه و ارزشی نداره. به نظر من هرچی که باشه، خیلی به افزایش دانش و مهارت‌هاتون کمک می‌کنه و به این خاطر خیلی با ارزشه. فقط باید مراقب باشین که اگه زیاد از حد به این ماجرا توجه کنین ممکنه از مسایل عملی فاصله بگیرین و تبدیل بشین به کارشناسی که فقط بلده حرفای قشنگ بزنه و کاری از دستش بر نمیاد!

 

گواهی‌های PMI یا Project Management Institude

  • PMP: این گواهی معروف‌ترین و معتبرترین گواهی مدیریت پروژه دنیاس و اگه می‌خواین برای تکمیل اطلاعات و مهارت‌ها و همینطور دریافت گواهی اقدام کنین، به نظر من باید اول برین سر و وقت همین مورد. این گواهی شایستگی فرد رو برای مدیریت پروژه نشون می‌ده. محدودیت سنی نداره، حداقل 3 سال سابقه کار می‌خواد، امتحان تستی داره، 35 ساعت دوره آموزشی اجباری داره و 500 تا 600 دلار هم هزینه‌ش می‌شه (با حداقل مخلفات). هر از چندی هم باید تمدیدش کنین. منبع اصلی آزمون هم که احتمالا می‌دونین استانداد پم‌باک (PMBOK) هست. نکته‌ای هم که باید قبل از هر چیز بدونین اینه که دونستن پم‌باک برای قبول شدن تو امتحان اصلا کافی نیست. در ضمن، نگران دوره اجباریش هم نباشین، هر دوره‌ای که تمام حوزه‌های مدیریت پروژه رو پوشش داده باشه و برگزار کننده هم گواهی بده که توش شرکت کردین پذیرفته می‌شه. تحریم هم نیستیم و راحت می‌تونین ثبت نام کنین و امتحان بدین. البته برای امتحان دادن باید برین به یه کشور دیگه. ترکیه، امارات، پاکستان و … تقریبا همه جا امتحانش برگزار می‌شه. امتحان رو Prometric برگزار می‌کنه، همون شرکتی که کارش امتحان گرفتنه و امتحان‌های مایکروسافتی که احتمالا به گوشتون خورده رو هم اون می‌گیره. تقریبا هر روز امتحان PMP برگزار می‌شه و راحت می‌تونین وقت رزرو کنین. بعدا یه راهنمای کامل در مورد گرفتن مدرک PMP می‌نویسم…
  • CAPM: اگه شرایط PMP شدن رو نداشته باشین، می‌تونین به جاش CAPM بشین. یک سال سابقه می‌خواد، 23 ساعت دوره آموزشی اجباری داره، هزینه‌ش هم 300 تا 400 دلار می‌شه. این گواهی رو هم باید چند وقت یه بار تمدید کرد. معمولا آدما علاقه زیادی ندارن که انرژی‌شون رو صرف گرفتن این گواهی کنن. منبع اصلی این امتحان هم پم‌باکه.
  • PgMP: این گواهی برای مدیریت طرحه، نه مدیریت پروژه. گواهی سطح بالاتری به شمار میاد و حداقل 8 سال سابقه کار می‌خواد. دوره آموزشی اجباری نداره و مثل بقیه گواهی‌های PMI باید چند وقت یه بار تمدید بشه. هزینه‌ش هم ظاهرا 1800 دلاره! منبع اصلی این امتحان پم‌باک و استاندارد مدیریت طرح PMI هست.
  • PMI-SP: این گواهی شایستگی فرد رو تو زمان‌بندی نشون می‌ده. معمولا تو سایه وجود PMP توجه چندانی به این گواهی نمی‌شه. منبع اصلی امتحان پم‌باک و استاندارد زمان‌بندی PMI هست.
  • PMI-RMP: این گواهی شایستگی فرد رو تو مدیریت ریسک نشون می‌ده. منبع اصلی امتحان پم‌باک و استاندارد مدیریت ریسک PMI هست.

 

گواهی‌های APMG

  • PRINCE2 Foundation: این گواهی سطحی مقدماتی از مدیریت پروژه که اصطلاحا به جای Project Manager بهش Project Coordinator می‌گن (هماهنگ‌کننده پروژه) رو پوشش می‌ده. تفاوت عمده‌ش با گواهی‌های دیگه اینه که نیازی به تمدید نداره. آزمونش تستیه، سابقه کار نمی‌خواد و هزینه‌ش هم حدودا معادل 300 دلار می‌شه. کلا هم گاهی‌های APMG رو بیشتر تو کشورهایی مثل انگلستان و استرالیا می‌پسندن.
  • PRINCE2 Practicioner: این گواهی سطح بالای APMG تو مدیریت پروژه‌س. امتحانش تستی نیست (سخت می‌شه!) و هزینه‌ش هم حدودا معادل 550 تا 600 دلار می‌شه.

 

گواهی‌های IPMA یا International Project Management Association

  • IPMA-D: مثل PRINCE2 Foundation برای Project Coordinator در نظر گرفته شده. حداقل یک سال سابقه کار می‌خواد، آزمون داره، حداقل 20 سال سن باید داشت و تمدید کردن هم نیاز نداره. هزینه‌ش هم مثل تمام گواهی‌های دیگه‌ای که IPMA می‌ده تو کشورهای مختلف یکسان نیست.
  • IPMA-C: برای مدیریت پروژه در نظر گرفته شده، حداقل 3 سال سابقه می‌خواد، حداقل 25 سال سن، باید تمدید بشه و تو بعضی کشورها مصاحبه هم داره.
  • IPMA-B: برای مدیریت طرح در نظر گرفته شده، حداقل 30 سال سن باید داشت و بقیه چیزهاش هم عمدتا بستگی داره به کشور.
  • IPMA-A: برای مدیریت پرتفولیوس، حداقل 35 سال سن می‌خواد و … باز هم بقیه‌ش عمدتا بستگی داره به کشور.

تو ایران هم IPMA فعاله (البته من دقیقا نمی‌دونم به چه صورتی) و هم دوره آموزشی و هم امتحان رو حداقل برای سطح C و D برگزار می‌کنه. دوره 550 هزار تومنه و هزینه امتحان ظاهرا برای سطح C می‌شه حدود 3 میلیون تومن و برای سطح D پانصد هزار تومن (اگه اشتباه نکرده باشم). سطح C مصاحبه هم داره. به این ترتیب گرفتن این گواهی‌ها هم برای ایرانی‌ها راحت می‌شه.

 

به جز این‌ها یه سری گواهی‌های دیگه هم هستن که اهمیتشون نسبتا کمتره…

گواهی‌های AIPM یا Australian Institude for Project Management

  • Level 4: عضو تیم پروژه
  • Level 5: مدیر پروژه
  • Level 6: مدیر طرح

 

گواهی‌های AMA یا American Management Association

  • Project Management Certificate

 

گواهی‌های APM یا Association for Project Management

  • Certificate International Project Manager
  • Senior Project Manager
  • Certified Project Manager
  • Associate Project Management Professional

 

گواهی‌های ASAPM یا American Society for the Advancement of Proect Management

  • Senior Management – SP
  • Resource Managers - RM
  • Project Office Manager – PO
  • Project Director – aCPM3
  • Project Manager of Large, Complex P – aCPM2
  • Project Manager of Meduim or Less-Complex Projects – aCPM1
  • Project Team Member – TM

 

علاوه بر این‌ها، می‌شه تو زمینه‌های نزدیکی مثل حوزه‌های مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری هم گواهی گرفت. من این گواهی‌ها رو زیاد نمی‌شناسم، ولی یکیش که معروفه و برای ایرانی‌ها هم دم دسته:

  • CSM: مخفف Certified SCRUM Master شایستگی فرد رو در هدایت تیم پروژه (چیزی شبیه به مدیر پروژه) در محیط Agile گواهی می‌کنه. دوره اجباری داره و این دوره فقط باید از دوره‌های تایید شده هم باشه و این خیلی مشکلش می‌کنه. با این حال قراره این دوره به زودی در ایران برگزار بشه، که ماجرا رو به شدت راحت می‌کنه.

 

یه کارهایی هم می‌شه تو حوزه نرم‌افزار انجام داد، مثلا:

  • MCTS, 70-632: مدیریت پروژه‌ها با پراجکت 2007. این گواهی رو مایکروسافت می‌ده
  • MCTS, 70-633: مدیریت پروژه‌های سازمانی با پراجکت سرور 2007. مایکروسافت توصیه می‌کنه که داوطلبان آزمون با PMBOK هم آشنا باشن.
  • MCTS, 70-634: مدیریت پروژه و طرح با پراجکت سرور 2007. مایکروسافت به داوطلبان این آزمون هم توصیه می‌کنه که با PMBOK آشنا باشن.

قاعدتا به زودی گواهی‌های پراجکت 2010 و پراجکت سرور 2010 هم اضافه می‌شن. هزینه این گواهی‌ها هم معمولا زیر 150 دلاره.

 

در نهایت، بعضی دانشگاه‌ها هم گواهی‌هایی حرفه‌ای (غیر آکادمیک) برای مدیریت پروژه دارن. این دوره‌ها معمولا یک ساله تموم می‌شن و اعتبار گواهی هم بستگی داره به اعتبار دانشگاه. با این حال معمولا به اندازه سه گروه گواهی معرفی شده در ابتدای این مطلب اهمیت ندارن.

 

اگه از من بخواین که بهتون روندی رو پیشنهاد بدم، نظرم اینه:

  1. اول گواهی پراجکت 2007 یا اگه بهتون قد داد 2010 رو بگیرین. برای کسی که یکی دو سال کار کرده باشه فکر می‌کنم 6 ماه تا یک سال مطالعه همزمان با کار کافی باشه. وقتی این گواهی رو بگیرین، تسلط نسبتا خوبی به نرم‌افزار پراجکت پیدا می‌کنین و این برای کار ما مهم‌ترین چیزه. یادتون نره که باید در کنارش، بعدش یا قبلش پریماورا رو هم خوب یاد بگیرین.
  2. تو مرحله بعد برین سراغ PMP. اگه دو سه سال سابقه کار داشته باشین به نظرم می‌تونین با یک تا دو سال مطالعه هدفمند در کنار کار (منظورم مطالعه‌ایه که تمام وقتتون رو به خودش اختصاص نداده) به راحتی موفق بشین. اگه سابقه‌ای در حد هفت سال داشته باشین می‌تونین با شش ماه تا یک سال و نیم مطالعه هدف‌دار و حساب‌شده موفق بشین.
  3. به نظر من تو این مرحله یا قبل از مرحله 2 (بسته به زمان‌بندی‌هاتون) اگه گواهی CSM رو هم بگیرین خوبه. گرفتنش ساده‌س و به نظر من دید جدیدی بهتون می‌ده که غیر مستقیم کمکتون می‌کنه. به نظر من 3 تا 6 ماه مطالعه براش کافیه.
  4. حالا اگه خیلی اصرار دارین که تو مسیر گرفتن گواهی پیش برین، به نظر من IPMA-C و IPMA-D رو بذارین تو برنامه‌تون، چون تو ایران راحت می‌شه براش اقدام کرد. اگه مراحلی که گفته بودم رو طی کرده باشین، به نظر من تو 6 ماه تا یک سال می‌تونین برای این آزمون آماده بشین.
  5. بعد از این‌ها می‌رسیم به گواهی‌های PRINCE2. با تجربه‌هایی که تا این مرحله به دست آوردین بیشتر از 6 ماه تا یک سال برای آمادگی آزمون لازم ندارین.
  6. دیگه کم کم داره وقت بازنشستگی‌تون می‌شه!

 

ارجاع: برای قسمت عمده لیست آزمون‌های فرعی، که توضیح ندارن، از متنی که Elzas Consultancy تهیه کرده کمک گرفتم.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تکمیل ترجمه کتاب راهنمای آزمون PMP

ترجمه کتاب راهنمای آزمون PMP تموم شد، اون هم سر وقت. خیلی سخت بود که به موقع تمومش کنم، چون خیلی دیرتر از برنامه شروعش کرده بودم. مجبور شدم دو ماه تمام پنجشنبه‌ها و جمعه‌هامو کار کنم (من پنجشنبه‌ها و جمعه‌ها به ندرت کار می‌کنم) و 16 روز هم علاوه بر اون‌ها از خونه بیرون نرم و صرفا به کتاب برسم. کارهایی که برای به موقع تموم کردن کتاب کردم برام هزینه‌ای حدودا به اندازه 65٪ درآمد کتاب داشتن.

علت اصلی تاخیرم تو شروع کتاب هم این بود که قرارداد این کتاب رو همزمان با پم‌باک نوشته بودم و اون کتاب که داشت تموم می‌شد پراجکت 2010 اومد و من هم بین این دوتا پراجکت رو نوشتم. همزمان قرارداد بستن برای دوتا کتاب ریسک کتاب دوم رو زیاد می‌کنه و به همین خاطر هم زمانی بیشتر از معمول براش در نظر گرفته بودم، ولی باز هم برای این‌که یه کتاب گنده پراجکت 2010 از توش در بیاد کافی نبود.

حالا احتمالا دو هفته استراحت می‌دم و بعد می‌رسم سراغ کارای بعدی. الان تقریبا برای تالیف‌ها و ترجمه‌های دو سال آیندم برنامه ریختم. کتاب بعدی درباره مدیریت ارزش کسب شده‌س. یه کتاب بی‌نظیره از انتشارات Springer. من از زمانی که فوق لیسانس فلسفه علم می‌خوندم با این انتشارات آشنا شدم. کتاب‌های خیلی دقیق، جامع و معتبری داره. کتاب تحلیل ارزش کسب شده‌ش تمام این نکات مثبت رو داره، به اضافه این که توش جنبه‌های کاربردی رو هم در نظر گرفتن. کتاب کاملا جامع و به‌روزه (چاپ اواخر 2009)، طوری که حتی یه فصل درباره تحلیل زمان کسب شده (earned schedule) هم داره.

image

جالب چیه؟ این‌که کتاب کلا 164 صفحه‌س. خوب آره، کلا تحلیل ارزش کسب شده رو می‌شه تو همین تعداد صفحه دقیق و جامع توضیح داد، به شرطی که تحت سیستم ناشری کم‌نظیر، مثل Springer باشه.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

مشکلات کتاب ریتا

قسمت مدیریت زمان کتاب راهنمای آزمون PMP ریتا مثال‌های زیادی داره، که کاربردی هم هستن. ولی متاسفانه به نظر من اشکالات زیادی هم داره (الان نصف فصل رو ترجمه کردم).

یکی دو جا فرض‌هایی که برای حل مسئله کرده کافی نیست و ساده‌انگارانه‌س. مثلا چون فعالیت‌ها با مدت زمان‌های expected بحرانی بودن، فرض کرده که با حدهای بالا و پایین هم بحرانی هستن و مسئله رو حل کرده (و این فرض رو در صورت مسئله نیاورده)، در حالی که وقتی به جای مقادیر expected از مقادیر دیگه‌ای استفاده کنیم می‌تونه مسیر بحرانی دیگه‌ای به وجود بیاد. خوب، این ماجرا رو با اضافه کردن توضیح حل کردم.

کمی که جلوتر میایم، می‌خواد مدت زمان‌های کل پروژه رو به همین ترتیب حساب کنه و قطعا باید جز به کل حساب کرد. ولی روشی که استفاده کرده به نظر من غلطه (صفحه 193).

باز جلوتر میایم و می‌خواد چیزی رو با مثال قبل توضیح بده. نتایج حل مثال قبل این بود که مدت زمان expected فعالیت‌های A و B به ترتیب 28 و 62 روزه. انحراف معیارشون هم به ترتیب 5.5 و 8 روزه. این دوتا فعالیت بالاترین انحراف معیارها رو دارن. حالا سوال اینه که ریسک کدوم فعالیت بیشتره. نظر شما چیه؟

ریتا می‌گه فعالیت B بیشتره، چون انحراف معیارش بالاتره. ولی به نظر من درست نمیاد و لازمه که نسبت انحراف معیار رو به مدت expected بسنجیم، که در این صورت ریسک A بالاتر خواهد بود. مسئله ساده‌ایه، فرض کنین یه فعالیت 10 روزه و اونیکی 100 روز، انحراف معیار اولی 8 روزه و دومی 9 روز؛ با شهودتون به من بگین که کدوم فعالیت پر ریسک‌تره؟ فعالیتی که مدت زمانش 10 روزه با انحراف معیار 8 روز (80٪) یا 100 روز با انحراف معیار 9 روز (9٪)؟

چون هرچی فکر می‌کنم این دوتا راه حل ریتا رو نمی‌دونم درست فرض کنم و از طرف دیگه دلم هم نمی‌خواد که نظر خودم رو بذارم به جای نویسنده، هردو تمرین رو حذف کردم؛ حداقل فعلا!

عقب‌افتادگی ترجمه کتاب داره روز به روز کمتر می‌شه. SPIt ترجمه‌م رسیده به 77٪، که کاملا ازش راضی‌ام.

راستی؛ من چون خیلی به SPIt علاقه دارم و از SPI خوشم نمیاد اینطوری وضعیت رو می‌گم، در حالی که مقدار SPIt و SPI تو این پروژه برابره. به نظر شما چه وضعیتی حاکمه که این دو مقدار با هم برابرن؟

سه نفر از اولین کسایی که جواب درست و کامل رو برام ایمیل کنن نسخه‌ای از کتاب رو (بعد از چاپ) هدیه خواهند گرفت (:  لطفا جواب‌ها رو فقط تا پیش از 25 تیر برام بفرستین.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

وضعیت کتاب راهنمای آزمون PMP

تا الان افراد زیادی به من ایمیل دادن و از وضعیت ترجمه کتاب راهنمای آزمون PMP پرسیدن.
راستش فعلا از برنامه‌ریزی عقبم، ولی دارم سعی می‌کنم که جبرانش کنم و تو همون تاریخ قبلی، یعنی نیمه مرداد تمومش کنم.
الان SPIt کارم 40٪ هست، یعنی جایی هستم که می‌بایست تو 40٪ زمانی که تا الان صرف کردم بهش رسیده باشم.
البته این ماجرا یه دلیلش هم تغییر اسکوپ کاره. بعد از اینکه ترجمه کتاب رو شروع کردم به این نتیجه رسیدم که بهتره بعضی قسمت‌های کتاب دو زبانه باشن، چون به هر حال خواننده قراره آزمون رو به زبان انگلیسی بده. این باعث شده که تعداد صفحه‌های کتاب و حجم کارم زیاد بشه.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

همکاری PMI و IPMA

خبر خیلی قدیمیه، مال سال 2008!

تو این سال دو موسسه مهم مدیریت پروژه دنیا، PMI و IPMA توافقی کردن برای سه سال همکاری و اولین نتیجه اون این بود که از اون زمان به بعد داشتن مدرک PMP موسسه PMI و مدرک سطح C موسسه IPMA معادل در نظر گرفته می‌شه.


برای اطلاع بیشتر، موسسه PMI مدرک‌های مختلفی داره، و دوتاش اینا هستن:


  • PMP: مخفف Project Management Professional
  • CAPM: مخفف Certified Associate in Project Management

اولی برای مدیران پروژه‌ها و دومی برای کسانی که به اون‌ها کمک می‌کنن، وردست‌هاشون، معاونانشون در زمینه مدیریت، یا هر چیز دیگه‌ای که اسمش رو بذاریم.


موسسه IPMA این مدارک رو می‌ده:


  • سطح A: به عنوان Certified Projects Director
  • سطح B: به عنوان Certified Senior Projects Manager
  • سطح C: به عنوان Certified Projects Manager
  • سطح D: به عنوان Certified Project Management Associate

یعنی عملا سطح D معادل CAPM و سطح C معادل PMP می‌شه.


منبع

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

تکمیل ترجمه کتاب پم‌باک

ترجمه کتاب پم‌باک بعد از 106 روز کار، تموم شد. احتمالا یک هفته طول می‌کشه که مرورش کنم و بعد از اون تحویلش می‌دم به ناشر. تجربه خوبی بود و از نتیجه کارم راضی هستم.
PMBOK
متن پم‌باک روان نیست و خواننده رو دچار مشکل می‌کنه. خیلی جاها مجبور شدم که برای بهتر فهمیدنِ متن به بقیه استانداردهای PMI مراجعه کنم و گاهی به مراجع دیگه هم مراجعه کردم. سعی کردم متن کتاب فارسی خیلی روان و قابل‌فهم باشه، و به این خاطر تعهدم رو به متن اصلی کم کردم و معیار رو انتقال مفاهیم قرار دادم. خیلی جاها جمله‌ها و حتی پاراگراف‌هایی رو کم و زیاد کردم و زیرنویس‌هایی هم اضافه کردم. می‌تونم ادعا کنم که این ترجمه بیشتر از هر ترجمه دیگه‌ای می‌تونه پم‌باک رو با تمام جزئیاتش به خواننده بشناسونه. یه نکته دیگه که رعایت کردم، این بود که معادل انگلیسی تمام واژه‌ها و اصطلاحات تخصصی رو تو زیرنویس‌ها آوردم تا کسایی که می‌خوان در آینده تو آزمون PMP شرکت کنن راحت‌تر باشن. خوب، این هم از پم‌باک. قبلا برنامه‌م این بود که بعد از پم‌باک برم سراغ ترجمه کتاب راهنمای آزمون PMP ریتا، ولی الان می‌خوام اون رو کمی به تاخیر بندازم و قبلش به پراجکت 2010 ادای دین کنم.
نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

از نزدیکیِ پایان پم‌باک و شروع پراجکت 2010

پم‌باک داره به 90 درصد می‌رسه و با حسابای من 5 روز کاری وقت می‌بره که احتمالا تو 11 روز انجام می‌شه. بعدش احتمالا می‌رم سراغ پراجکت 2010 و کتاب راهنمای آزمون پی‌ام‌پی ریتا رو می‌ذارم برای بعد از اون.
بعضی‌ها لطف کردن و انتقادهاشون رو از پراجکت 2007 برام فرستادن. این رو نوشتم که خواهش کنم کسای دیگه‌ای هم که نکته‌ای به نظرشون می‌رسه زودتر برام بفرستن.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)

راهنمای PMBOK و راهنمای آمادگی آزمون PMP

کتاب قبلیم عملا تموم شده. البته اگه یادتون باشه اون مجموعه آموزشی (اکسپرشن‌وب) علاوه بر کتاب یه فیلم آموزشی هم داشت. هر جوری که بود فیلم رو هم ضبط کردم و صدا رو هم تو استودیو دوباره خونی کردم و الان من موندم و مقدار زیادی فیلم که باید تدوین بشه. با سرعت خیلی کمی پیش میره، ولی حداقل فعلا برام جالبه. با برنامه‌ریزی من بین یک تا دو ماه دیگه طول می‌کشه تا تموم شه.
دوتا کتاب جدید قرار داد بستم که به موازات تدوین فیلم دارم اون‌ها رو هم ترجمه می‌کنم.

PMBOK PMP Exam Prep

کتاب اصلی از نظر من کتاب راهنمای آمادگی آزمون PMP بود؛ همون کتاب معروف Rita Mulcahy. وقتی ماجرا رو بیشتر بررسی کردم، دیدم که بهتره در کنار اون خود PMBOK رو هم ترجمه کنم؛ ترجمه‌ای که با کتاب اول سازگار باشه.
البته ترجمه PMBOK علاوه بر اونی که گفتم یه دلیل دیگه هم داشت. به نظر من این استاندارد رو می‌شه طوری ترجمه کرد که فهمیدنش از ترجمه‌های موجود راحت‌تر باشه. این کار هم قسمت عمده‌ش با کاهشِ تعهد به متن اصلی ممکن می‌شه. تنها تعهدی که برای خودم در نظر گرفتم، انتقالِ قسمت عمده مفهوم، به راحت‌ترین و مفهوم‌ترین شکل ممکنه. برای این کار گاهی مجبور می‌شم قسمت‌هایی از استاندارد رو در هم ادغام کنم، مطالبی بهش اضافه کنم و کارهایی از این دست. البته مطالبی که اضافه می‌شه همگی در جاهای دیگه استاندارد به نوع دیگه‌ای وجود داشته.
در کنار این دوتا کتاب یه پروژه دیگه هم برای خودم تعریف کردم، پروژه‌ای که یه مقدار غیر عادیه. کتاب راهنمای آزمون PMP محتوای PMBOK رو توضیح می‌ده، ولی این کار رو عمدتا در راستای کسب مهارت‌های لازم برای شرکت در آزمون انجام می‌ده. کسی که صرفا منبعی لازم داشته باشه که با کمکش بتونه PMBOK رو بهتر بفهمه کماکان بی کمک می‌مونه. احتمالا در کنار این دو کتاب یه کتاب کم حجم هم می‌نویسم و توش مفاهیم PMBOK رو توضیح می‌دم. این کتابی می‌شه که خواننده‌ها بتونن در زمان مطالعه PMBOK دم دست داشته باشنش و ازش کمک بگیرن. نکته عجیبِ این ماجرا اینه که احتمالا کتاب رو به صورت یه ای‌بوکِ رایگان منتشر می‌کنم تا دسترسی بهش ساده‌تر باشه.
برنامه‌ریزی من اینه که این مجموعه کتاب تا پایان اردیبهشت 89 تموم بشن و در این صورت تابستان 89 تو کتاب‌فروشی‌ها خواهند بود. البته این رو اعتراف می‌کنم که کار ترجمه کتاب‌ها با این‌که در مقایسه با کتاب‌های دیگه‌م خیلی کنده (هر صفحه PMBOK حدودا سه برابر کتاب‌های دیگه‌م وقت می‌گیره)، از انتظار من سریع‌تر پیش رفته. به همین خاطر بعید نمی‌دونم که تا پایان سال 88 تموم بشن.

نوشته نادر خرمی راد (Nader Khorrami Rad)
اشتراک مطالب سایت

با اشتراک در فرم زیر مطالب جدید برایتان ایمیل می‌شوند:

اشتراک مطالب در تلگرام